Flying Dutchman

ALİ SAMİ YEN TRİBÜN RAPORU

2009-08-27T09:38:00.001+02:00

Bazı şartlar gereği bu sene uzak kalıyoruz Ali Sami Yen’den. Ama olan bitenden de bihaber değiliz. Geçen sezonun sonunda sürpriz bir kararla Kapalı’nın kemik tayfası Eski Açık tribüne geçme kararı aldı bilindiği üzere. Ancak sezonun başlamasıyla birlikte o grubun bir bölümü Kapalı’daki yerlerini bırakmadılar. Bu duruma ilave olarak Eski Açık’ın üzerinin kapanacağı bilgisi duyuruldu.

Şartlar böyle iken, düşeş bir kombine sayesinde Denizli maçında Eski Açık’a karıştım ben de. Ancak yazmak için fırsat bulamadım bir türlü. Özhan Başkan döneminde ortaya çıkan ve hafızamızda “Sürgündeki Kapalı” olarak yer eden olaydan yıllar sonra tüm tanıdık simalar Eski Açık’taydı o gece. Ve tabii ortaya çıkan manzara görülmeye değerdi. Bu noktada bir parantez açmak lazım aslında. Önceleri otırarak maç izlenen, numaralıyla birlikte en sakin tribün olarak bilinen Eski Açık, son 7-8 yılda büyük gelişme kaydetti. ultrAslan’ın UNI oluşumuyla birlikte canlanan ve yeniden inşa edilmesinden sonra tam anlamıyla Curva olan bu tribüne, geçmiş yıllarda BH (eski adı Bird Hunter sonraki adıyla Boys of Hell) başta olmak üzere diğer oluşumlar da katıldılar. Aslında Denizli maçında baktiığımda, özellikle UNI oluşumunun etkisinin bizim zamanımıza göre (2002-2004) azaldığını gördüm. Ama net olan bir şey vardı ki, o dönemde yapılan hamlenin meyvelerinin alındığı ve UNI, BH gibi oluşumların etkisi azalsa bile bu tribünün artık gençlerin hakimiyetinde olduğuydu.

Eski Açık’ta henüz tribüne ve bağırmaya doymamış olan gençler nedeniyle Kapalı’ya göre daha fazla katılım sağlanması, üzerinin kapatılmasıyla birlikte atmosferi inanılmaz boyutlara getirecektir önümüzdeki dönemde. En dikkat çeken sıkıntı ise, Kapalı’yla henüz sağlanamayan koordinasyon ve bu nedenle bazı bölümlerde ciddi ikiliklerin oluşması. Bir diğer sorun da, maalesef hala tayfanın üzerinden atamadığı “4 sene üst üste” gibi artık rafa kalkması gereken ağır ve temposuz besteler. Çünkü bu tribünün potansiyeli gerçekten çok yüksek ve Kapalı’daki gibi kopmalar yok. Kesinlikle daha hareketli ve vurucu besteler seçilmesi lazım.

Kapalı’nın kontrolü ise son dönemdeki kan kaybı nedeniyle daha da zorlaşmış gibi görünüyor. Önemli bir detay ise, artık göbeğe destek veren –bizim de yıllardır bulunduğumuz- sol taraf da yok olmuş. Sanırım çatı operasyonundan sonra, Kapalı stadın liderliğini devredecek. Gerçi yıllar sonra stadın kalbi olan Kapalı’nın bu misyonu bırakması fikri çok garip gelse de, durum bu şekilde bence.

Bu arada, geçen sene az katılımla söylediğimiz ve bu sene hit olan Peşindeyiz bestesi nam-ı diğer Nevizade Geceleri, Yuruyedur’un icraatlarından sonraki en güzel beste. Sonuna kadar sahip çıkılmalı.

Son dönemlerini yaşayan ve artık “eski stadımız” unvanını almaya çok yakın olan mabedimizdeki sezon içinde yaşanacak tribünsel gelişmeleri hep birlikte göreceğiz.

by forzabrian

HAFTANIN MENÜSÜ-27

2009-08-24T17:53:00.003+02:00

1- Yaşar – Birtanem (akustik)

2- Yaşar – Kör Bıçak (akustik)

3- Yaşar – O’nun Vedası (akustik)

4- Yaşar – Sebepsiz Fırtına (akustik)

5- Yaşar – Esirinim (akustik)

by forzabrian

İÇİMİZDEN BİRİ: FATİH SARMASI

2009-05-05T10:37:00.003+02:00

Güzide yazarlarımızdan Tunchay, gırtlak olayının dibine vurunca daha önceleri kıyısından köşesinden değindiğim gıda muhteviyatlı yazılara bir yenisini ekleme kararı aldım. Zira bu seferki benim için çok özel. Konumuz Fatih Sarması ve Fatih Sarmacısı. Bu konuyu özel yapan da bu tatlıyı dedem ve dayımların imal edip, Fatih’teki tarihi dükkanda sunuyor olmaları.

Çocukluğumun geçtiği Akşemsettin-Yavuz Sultan Selim-Akdeniz Caddeleri hattının son durağıdır bu dükkan. Fatih İlkokulu’nun (bilinen adıyla taş mektebin) sokağından Fatih Camii’ne doğru çıkarken sağda kalır. Çocuk aklımla anlayabildiğim kadarıyla keyifli görünen esnaf muhabbetini, kavurucu Ağustos sıcağında büyük ağaçların gölgesinde yapılan bol kahkahalı tavla maçlarını, semt-mahalle kavramını, 14 yıl aradan sonra gelen şampiyonlukta kaldırım taşlarına kadar boyanan sokakları ve daha birçok şeyi hatırlatır o dükkan bana. Neyse konuya dönelim.

Fatih Sarması, tamamen yağsız ve çok hafif olan bir hamurun katlanarak kalın bir rulo şekline sokulması sonrasında iç kısmına ve üzerine kayısı marmelatı ve şerbet dökülmesi suretiyle elde edilmektedir. Şerbetli bir tatlı olmasına rağmen özel formüllü hamuru sayesinde rahatsızlık vermeyen hafif bir tatlıdır. Tabii özellikle Fatih bölgesindeki pastanelerde veya tatlı satan yerlerde kendimi bildim bileli taklitleri vitrinleri süsler. Ama bırakın tadını, hamuru tutturulamadığı için görüntüsü bile orjinalinin yanından geçmez.

60 yıllık tarihi dükkan eski günlerini arasa da, -80’li yıllarda pide kuyrukları kadar uzun kuyruklara tanık olmuştur bu gözler- İstanbul’un uzak semtlerinden müdavimleri hala bu tatlı için onca yol tepmeyi göze almaktadır.

Ayrıca, fotoğraftaki sarma bıçakları izin günlerinde nice rakip trbüncüye kabus olmuştur vakti zamanında. Kusura bakmayın futbol blogu olmamızdan dolayı patron FD’nin isteği üzerine her kategorideki yazıyı futbola bağlayarak bitireceğiz bundan sonra. Oldu mu FD? Olmadı di mi? Oldu mu? Olmalıydı ama

by forzabrian

TOP 10 TÜRK DÜĞÜNÜ KLİŞESİ

2009-04-30T11:46:00.004+02:00

Hubble Bubble'ın karı-koca yaratıcısının düğün fotoğrafını görünce uzun süredir blog kadrosuyla ara ara konuştuğumuz şu Türk düğünü klişelerini bir sıralayayım dedim. Yanlış anlaşılmasın onların düğününde aşağıdakiler olmamıştır sanırım. Ya da umarım ne diyeyim. Zaten kendileri gelip raporu verirler. İtiraf edeyim düğünlerden nefret ederim. Kendi düğünüm de dahil olmak üzere. Bu nefretimin sebebi evlilik müessesesine duyduğum nefretten değil, o müesseseye ayak basış esnasındaki hengamede olanlardır. Bu yüzden elimde olsa kendi düğünüme bile gitmezdim o derece. Eşim de çok şükür aynı fikirde olunca olabildiğince klasik anlayıştan kaçmaya çalıştık. Davetli sayısını minimumda tutuk, aşağıdaki 8 numaralı maddeyi yapmadık(gitme hemen aşağı bekle), çocuk sayısı 3'ü geçmiyordu ve birkaç farklı fikiri daha uyguladık da ben cinnet geçirmedim. Ha tabi bu klişelere mahkum olan zavallı çiftlerde değildir suç, etrafındaki güruhun onları sürüklediği girdaba düşerler. Dutchman iyiydi de çevresi kötüydü hesabı. Zaten bunlar bir nevi düğün klişesi değil "düğün salonu" klişesi. Düğün salonu denen mekan bu dünyaya ait değildir bana sorarsanız. Piramitler yapılırken Mısırlılara yardım eden uzaylılar Türkiye'ye de Oya Dün Salonu'nu yapıp kaçmışlardır. Öyle bir mekandır düğün salonu. ABD nükleer başlıklı füze atsa fethedemez, Marilyn Manson gelse arınmak için Umre'ye gider o derece. Senede ortalama 2 düğüne gidiyorum, gülmek için. Neyse ki bir çok arkadaşımdan önce kendiminkini yaptım, onlarınkine gidip dalga geçeceğim günleri sabırsızlıkla bekliyorum. Okumayı kabul ediyor musunuz? İveeet hihihih....Bas bas bas bas bas bas.....

1-Nikah Şekeri Kontrgerillaları: 28 yaşındayım, Türk düğünlerinde dağıtılan şu nikah şekerlerinden düğün başına 1 taneden fazla yemiş değilim. Onu da sırf alışıldığı üzere bayat mı değil mi diye anlamak için yiyorum. Bu şekerlerden kendine, karısına, bacanaaaana, babasına, düğüne evlenenlerin ailesiyle kavgalı olduğu için gelemeyen komşusuna alma konusundaki ısrarcı adamla bir gün oturup konuşacağım. Zaten eskiden şimdiki gibi tasarımlar yoktu. Afedersiniz külotlu çorap gibi bir kumaşa sarılmış 4-5 tane beyaz fıstık. Bir de bunların müptelası çocukar var ki onlar hepten manyak. Bu nikah şekerlerinin tasarımı yüzünden düğünü iptal edip yüzüğü atanları biliyorum. Şeker ulan bu, plütonyum değil. Nikah şekerinin tasarımına bakıp insanların düğünü konusunda derecelendirme yapacak dangoz gelmesin zaten düğüne. "Ay Sevil'lerin düğünü de iyiydi ama neydi o şekerler öyle?" Neydi? Sen koltuk örtüsü gibi kıyafetle geliyorsun biz bir şey diyor muyuz? Aileler de bu eleştirilerden kaçmak için yazık, 2 günlerini verirler tasarıma. Yok açılan kutular, yok küçük çiçekler...Bir daha evlenirsem Sulugöz vereceğim kararımdır.

2-Limitsiz alkolün efendileri: Türk insanını gaza getirecek 2 cümle vardır 21. yüzyılda. "Mediamarkt açılıyormuş" ve "İçki limitsizmiş". Her ikisi de hastayı yatağından kaldırır, intiharın eşiğindeki adamı hayata döndürür, ağlayanı susturur. Bu iş düğünlerde daha da üst düzeydedir. Sırf limitsiz içki olduğu için düğüne giden bir dolu adam biliyorum. Zaten bu tipleri düğünün 5. dakikasından itibaren garsonun etrafında pervane olup "koç bizi ihmal etme ha" tavrından tanırsınız. Şu ana kadar içki servisinin yapıldığı 1 düğüne gitmek nasip oldu bana. Genelde Türk düğünlerinin resmi içkisi Yedigün'dür. Hatta Yedigün firmasının lisanslı çöpçatan servisleri olduğu ve bu yolla çiftleri evlendirdiği söylenilir. Bu gıda tüketicilerinin son taarruz alanı da düğün pastasıdır. Düğünlerde böyle bir güruh vardır. "Düğün pastasını yiyelim de öyle kalkarız."....."Aaaa düğün pastasını yemeden mi gidicez?"...Paris Ambassador Otel'de Balda kızartılmış Keçi Peynirli Milföy mü yiyorsun tırto? Bayat düğün pastası yahu. Yesen ne olur yemesen ne olur? Nasıl olsa haftaya başka düğüne gideceksin...

3-Sim Kadınları: İşte sevdiğim bir topluluk. Hiç unutmam liseden bir arkadaşımın düğününe gitmiştim. Düğünde aynı masada oturduğumuz kızı birine benzetiyorum ama çıkartamıyorum. 10 dakika sonra konuşunca bir baktım, kızla zamanında aynı sınıftaymışız. Daha doğrusu o kızın simsiz versiyonuyla. Düğünlerde özellikle evlenen kızın yamağı diyebileceğim, Hristiyanların nedime dediği, böyle düğün günü ayak işlerini yapan, Most Productions gibi sanki tüm salon ondan sorulurmuş gibi dolaşan, mavi penguen gibi giyinmiş, yüzünde 2 kilo rimel, fondöten, ruj ve göz kalemi yetmezmiş gibi bir de sim adı verilen tanecikler olan kızlar ortalarda dolaşırlar. Neden böyle giyinirler, o simler nedir anlamam. İnsanların zaten düğünlerde özellikle güzel görünme çabasını anlamıyorum. İnsanlığın başlangıcından beri düğünlerdeki "Saplar Masası"ndan kısmet çıkmamıştır anlayın artık. Ha zaten güzel görünmeye çalışırken Serena Williams'la Paris Hilton'un kırmasına dönerler o ayrı mesele. Bir de bunların kız arkadaşları evet deyince "bas bas ayağına bas bas hehehe ay bizimkisaaa önce bastııııaaaaa" çıkışları vardır ki...titreme geldi geçiyorum...

4- Çakma Ara Güler: Şipşak...Şipşak...Şipşak...3 poz 4 poz var mısın? Varım...Varım da sen niye varsın? Düğünlerde genellikle erkek tarafının ayarladığı ve düğündeki konukların fotoğraf makinelerine el koyan faşizan fotoğrafçılardan bahsediyorum. Sağolsun bizim fotoğrafçı kafa bir yaşıtımızdı ama adam çok enerjikti. Benim misal 100 kişilik davetli listesindeki insanların elini sıktığım 15o tane fotoğrafım var. 100 kere sıktığım elden 150 fotoğraf nasıl çıkarmış bilemiyorum. Zaten bu düğünlerdeki fotoğraf çekme merasimi de çok ünlüdür. İlk önce aile erkanı geçer, sonra 2. derece akrabalar, sonra komşular, sonra arkadaşının arkadaşı, en son da limitsiz içki için gelenler. Ben daha o düğün fotoğraflarında güzel çıkan bir damat ve gelin görmedim. Hepsinde stres had safhada, gürültüden kafa bir milyon, e genellikle kızda bir de bir kaç saat sonraki tabu yıkılışının stresi var zavallı zaten uçmuş. Hadi biz 100 kişiydik 1000 davetli düğünlerde ne yapsın zavallılar?....Dur bi de ben Hasan emmiyle tek çekineyim....Niye, akşam gerdeğe senle Hasan emmi mi girecek?...töbe...

5-Çocuk: Başka söze gerek var mı? Çocuk işte...Hem de düğün çocuğu...Nil timsahı ve engerek yılanından sonra dünyanın en tehlikeli üçüncü yaratığı. Bir gün pistte deli dana gibi koşarken yere düşüp ağlayan çocuğun hiç görülmediği bir düğün bulursam 1000 euro takacağım çifte andımdır. Ama biliyorum ömrüm yetmeyecek. Aslında suç bu çocukların anne babasındadır. Erkek çocuklara takım elbise, kız çocuklara gelinlik giydirirler ya, o anne babayı bulup kusana kadar gazı kaçmış RC Cola içirmek gelir içimden. Ulan çocuk daha 5 yaşında, sokakta şortla kontratağa çıkarken kolundan tutup düğüne getirmişsin, bir de takım elbisenin içine sokmak ne oluyor? Sonra da çocuklar sıkıntıdan kendilerini piste verip ya düşüyorlar ya da kaybolup ağlamaya başlıyorlar. Toplayan da ekseriyetle beyaz çorap ve siyah makosen ayakkabılı düğün türkücüsü oluyor. "Adın ne senin canıııım" "Merveeeeee üüüüüüü"...."Merve'nin annesi babası ayıp oluyor yov alsanıza çocuğunuzu gardaş"...şimdi bir türküyle devam edelim....Yakalarsam tık tık...

6-Saplar Masası: Rivayete göre Şövalye Lancelot yuvarlak masa şövalyelerine katılmadan önce Saplar Masası'nın bir üyesidir. Ancak üstüste 538 düğünde de gece boyunca mekandaki 20-25 yaş arası kızı kesip bir sonuç alamayınca soluğu Kamelot'da alır. Düğünlerde sevgilisi olmayan erkeklerin oturduğu saplar masasının bazı kriterleri vardır. Gri takım elbise, jöleli saç, beyaz gömleğin içine beyaz atlet, tuvalet boşluğunda sigara içmek, tuvalet çıkışlarında kızlar tuvaletini kesmek, ilk 3 saat boyunca ağır abi modunda takılıp hiçbir sonuç alamayınca son yarım saat oyun havasında göbek atmak...Bu masanın bir numaralı muhabbeti "şşşşş bak hele şu kim la?", "şşşş oğlum şu Halime yengenin kızı mı la", "şşşş Neslihan'ın kardeşi nasıl büyümüş laaa" türündedir ki sonuncunun tercümesi aslında tükürük bezlerinin çalışıp salya üretimine geçildiğidir. Yukarıdaki simli kadınlar ile saplar masasının elemanları gece boyunca bakışırlar. Sonuç...Sıfır da sıfır da sıfır da hep sıfııııır....Rüya Ersavcı'ya selam olsun...

7-Wedding Singer: Şimdi düğün şarkıcısı her zaman aynı isimli filmdeki Adam Sandler gibi olmuyor. Eğer "You Spin Me Round" bekliyorsanız avucunuzu yalayın, zira ortalama bir düğün şarkıcısının söyleyeceği en yaratıcı şarkı Ankara misketten ibarettir. Seni yerler yerler yerler, seni ham yapar bu deliler beni bastı cinler periler aboooo napçaz şimdi...Hiçbir şey olmaz döşeyelim abi....." Nasıl şarkı. Düğünlerde özellikle içkinin etkisiyle sahneye çıkıp düğün şarkıcısıyla muhattap olan, şarkı isteyen hatta hızını alamayıp söyleyen insanlar vardır.
Genelde bu adamlar ya gelinin dayısıdır ya damadın amcasıdır. Bunlar zaten geceye sarhoş gelirler, sarhoş devam edip, sarhoş bitirirler. Benim bu düğün şarkıcıları ile aram pek iyi değildir zaten. En son düğünde birisi gelip bana "nerelisin?" diye sordu Ben de ona "sence nereliyim?" dedim. "Tekirdağ" dedi. Önceki düğündeki şarkıcı da "Siirt" demişti. 2 sene önce de birisi "Rize" demişti...İşte vatanı kucaklama böyle olur

8-Takı merasimi: Gelinin amcasındaaaan 4 adet Trabzon burgu bilezik....Damadın eniştesindeeeen 200 euro ve 2 altın künye...Gelinin kızkardeşinden 100 euro ve altın vibratör...Yaaa burası Hollanda aslanım....Takı merasimi...Niye bağırıyorlar öyle takıyı takanları? Şahsi şovdan başka bir şey değil elbet. Damatla gelin için daha da işkence. Kusura bakmayın ama adam kilisede evleniyor, smokin bozulmuyor, gelinin elbisesi her daim yerinde, bizim çocuklar bir evleniyor, yakanın iki yanında merkez bankasının 15 rakamlı seri numaraları. Şimdi bir de o paraların takılması için bir şerit takıyorlar, aman ne büyük icat! Takı takma kuyruğunda durmak önemli bir iştir. Zamanlama çok önemli, çiftin yanına geldiğinde damadı ve gelini tebrik edip öpme, takıyı hangisine takacağını iyi seçme, takma, poz verme ve gitme...Bütün bunlar maksimum 4.83 saniyede yapılmalıdır. Zaten bu o derece zorlu bir iştir ki bu süreci bitirip şekerini alan adam ilk 2-3 saniye gideceği yönü seçemeden ortalarda anlamsızca dolaşır, sonra kendine gelir.

9-Düğün öncesi ritüel: Türk düğünlerinde uygulanan gelenekler var. Kızı alma, alırken kapı boşluğundan para atma, götürme, yolu kesene ve çocuklara zarf içinde para verme. Hayatımda bir kez buna alet oldum. Yaş 11-12 falandı. Ama doğruya doğru ben düğün arabasının yolunu kesmedim o benimkini kesti. Asfaltta 2 kişiyi ekarte etmişim, "atan galip" maçında gole gidiyorum, tak....Mutluyuz...Sen mutlusun da ben şu golü çaksam daha mutlu olucam be güzelim...Tabi çocuklar kaportaya hücum edince bir zarf da benim elime düştü. Hiç unutmam 1000 liraydı...Gidip Cino almıştım. Geri kalanını da ilk önünü kestiğim düğün arabasından aldım diye çerçeveletip astım eve, altına da vergilendirilmiş kazanç kutsaldır yazdım. Bir de arabaların önünde yazan 2 klişe laf var: "Mutluyuz" ya da "Evleniyoruz"...Oraya yazmasan anlamayacak mıyız evlendiğini?..."Aaaaa ben de Elmadağ'a trekkinge gidiyorsunuz sanmıştım o kıyafetlerle". Gülse Birsel'in "Hala Ciddiyim" kitabında bununla ilgili enfes bir önerisi var. Ön tarafa orijinal şeyler yazılabilir, misal: "Evleniyoruz, gelin doğal sarışın"...gibi...

10-Dans: İşte geldik zurnanın halay çektiği yere. Onca göbekli adamın oyun havasına girişmesini anlatmayacağım sadece 2 örnek vereceğim. Birisi..Halay...Stephen Hawking kara deliklerin sırrını çözmüş...Eee ne yapayım, Hawking'i herhangi bir Türk düğününde halayın ortasına koy, 10 dakika sonra halay başı kavgasına girişir. Halay Katrina veya Krill Kasırgasından daha güçlü bir doğa olayıdır. Ne zaman sizi arasına alır anlamazsınız, kâh halay başı olursunuz kâh halaydan koparsınız, hele bir de iki halayın birleşmesi vardır ki....işte o zaman Academy Award Winner George Clooney... Perfect Halay...İkincisi daha beter...İki kadının dansetmesi...Neden Allahım? Bu arada belirteyim küçük kızlardan bahsetmiyorum. Direk genç irisi olanlar. Hayır biliyorum Türk düğünü lezbiyen de değiller. Bir gün süreci baştan aşağı izleyeceğim. Nasıl kaldırıyorlar birbirlerini mesela. Dans ederken ne konuşuyorlar. Cidden muamma yardımcı olun...

by Barad-dur, forzabrian, Gorky, tunchay and FD

Klişe yayınlarından çıkan diğer eserler

Top 10 İğrenç Hollywood Polisiye Klişesi
Top 10 İğrenç Romantik Komedi Klişesi
Top 10 İğrenç Korku Filmi Klişesi
Top 10 İğrenç Felaket Filmi Klişesi
Top 10 İğrenç Dövüş Filmi Klişesi
Top 10 İğrenç Otobüs Klişesi
Top 10 İğrenç Türk Clubber Klişesi
Top 10 İğrenç Yılbaşı Klişesi
Top 10 İğrenç GS-FB Derbisi Klişesi
Top 10 İğrenç Öğrenci Modeli
Top 10 İğrenç Ofis Karakteri

TOP 10 İĞRENÇ TÜRK CLUBBER KLİŞESİ

2009-04-03T17:00:00.000+02:00

90'lı yılların ikinci yarısı ile birlikte Türkiye'de böyle bir profil türedi. "Clubber". Tam bir tanımı yok aslında ama maşallahı var ülke topraklarında amip gibi bölünerek çoğaldılar. Bir kere yapım gereği ben karşımdakini duyamadığım mekanlardan hoşlanmam ki bunun tek istisnası konserlerdir. E zaten oraya gidiş amacı da bellidir, konserde icra edilen müziği dinlemek. Hoş onun da yan amaçları vardır ya konumuz değil. Dolayısıyla bu bas tonunun beynimi titrettiği dj'lerin cirit attığı "club"lardan hoşlanmam. E türkü bar, Anadolu rock bar gibi yan sermaye ürünlerinden de hiç hazzetmiyorum. Burada dışarı çıktığım zaman genelde pub, Irish pub, bar-restaurant tarzı yerlere gidiyorum ki orada da genelde kaliteli bir müzik varsa. Türkiye'de en istikrarlı şekilde gittiğim bar Taksim'deki Araf'tı ama oraya da 3-4 kezden fazla gitmedim, zaten belli bir süre sonra el ilanı mı dağıttılar nedir, içeride hareket etmek bile imkansız hale geldi. Bu saydığım mekanların tümünün klasik kişilikleri var. İşte "clubber" denen tanımını yapamadığımız insanların belki de resmini çizecek maddeler. Bir diğer deyişle buyurun efendim Top 10 Türk Clubber Klişesi.

1-Dam: İşte her bekar Türk gencinin korkulu rüyası olan bir kelime "dam". Damı olmayan bir erkek toplamadaki etkisiz eleman "0" gibidir. Yani yanındaki kız kadar değeri vardır, o olmadan değeri koskoca bir sıfırdır. Türkiye'de barların damsız almama standartlarını hala kavrayamamış durumdayım. Mesela 2 erkek tek başına içeri alınmaz ama 2 erkek 1 kız içeri alınır. Nedir bu şimdi? Dam denen şeyin mantığı ne? Çift olmak değil mi? Eeee 2 erkek 1 kız (ki bu satırları yazan bendeniz, SSK iş hanındaki Gölge Bar'a 4 erkek 1 kız grubu şeklinde damsız alınmayan bir bara girmiştir) ne oluyor. "Tamam siz grup seks yapabilirsiniz ama tek başınıza olmaaaa"...demek değil mi bu? Belli ki o çiftin dışında kalan arkadaş içeride 9 kollu ahtapota dönecek. E nedir o zaman bu maskeli balo? Hem neden tek başına kızlar alınıyor da tek başına erkekler alınmıyor. Bununla ilgili bir optimum sayı mı var? Bar ortamında 10 erkek başına en az 4 kız düşmelidir şeklinde. Dediğim gibi çözemedim bu işi...

2-Yiyişme İnsanları: Şimdi bana heyecansız diyebilirsiniz ama barın insan kıçının dörtte üçünü alacak şekilde düzenlenmiş taburelerinde veya pencere kenarlarında 88 olarak sevgilimle yakınlaşacağıma ne yapacaksam rahatoğlurahat yatağımda yaparım. Tamam sevdiğini öpersin, sarılırsın da, kucağına alıp bluzundan içeri kafanı sokmak ne oluyor yahu? Bir de bu tiplerin heavy-metal barlarında takılan tipleri var daha komedi. Arkada Dimmu Borgır'dan Shagrath brutal vokal yapıyor veyahut Marilyn Manson "I'm not a slave to a God, that don't exist" diyor, bunlar önde misyoner pozisyonu yapmaya çalışıyorlar. Manyak mısınız lan? Death metal, shock-rock'la seks yapılır mı? Bu arkadaşları yerinde görmek için tek adres Kadıköy Kadife Sokak'taki Zincir Bar'dır...Gidiniz, barın ücra bir köşesine kurulunuz, gülünüz. Kolay gelsin...Pardon bbrrrrhhhhhhhhkolay gelsbbbrbrbrbrsin....Yazıyla da brutal vokal yapmak ne zormuş lan...

3-Bunalım adam: En sevdiğim adamlardan birisi bu. Hani barlarda (ki genelde alternatif rock çalan barlarda) kalabalıktan uzak, elinde şişeyle (asla bardakla değil) sütunlardan birine dayanmış, sigarasından periyodik nefesler çekerek, gözlerini kısıp sahneye bakan, sırt çantalı, "hayat çok acımasız değil mi, hepimiz birer ölüyüz aslında değil mi, donnie darko güzel filmdi... evet...bakıyo musunuz lan" adamları var ya işte onlar. Bu adamlar genelde barlara zirzop karakterindeki arkadaşlarıyla giderler ki farklılıkları göze çarpsın. Sonra gecenin ilerleyen saatlerinde o güruhtan sıyrılıp Johnny Depp moduna geçerler. Genelde ilk 1 saat boyunca bu pozu yaptıktan sonra bir sonuç alamazlarsa 2 yola başvururlar, ya "önümüzdeki maçlara bakıcaz" diye evin yolunu tutarlar ya da "artık buraya gelmem nasıl olsa, battı balık yan gider" diyerek onlar da zirzop moduna geçip hoplamaya zıplamaya başlarlar. Bir anda Donnie Darko olur sana Kaptan Jack Sparrow. Ben her şeyi anlarım da o çantalarda ne taşırlar anlamam.

4-Mesaj insanları: Forzabrian'ın enfes saptamasıdır. Mekanda erkek ve kız grubu karşılıklı kesişmektedir. Her iki tarafın da beğendiği bakışlardan anlaşılan bir şarkı çıkar. Erkekler bir anda şarkı sözlerini göz temasını kesmeden gülümseyerek söylemeye başlarlar, kızlar da birbirlerinin kulağına bir şeyler söyleyip hemen akabinde bar tavanına bakar halde kahkaha atarak sonra sol ve sağa kaykılıp dansa devam ederler. İşte böyle, Türk insanı birbirine dokunmadan ön sevişmeyi keşfetmiştir dostlar. Ancak mekanda bir de yalnız kızlar vardır ki en az yalnız erkekler kadar fenadırlar. Hani şu sevdikleri şarkı çıkınca sahneye dönüp "oooooooooo" diyerek bira bardağını kaldırıp kendinden geçen hatunlar. Neye "ooooooooo"...Sanırsın Thom Yorke söylüyor şarkıyı. Kıytırık cover lan işte. Git evde dinle...Bunlar için bir de Barney Stinson'ın "Wooo Girls" teorisi vardır ki o da enfes bir saptamadır.

5-Yürüyen tekel: "Kanka sorma dün 8 tane bira içtim, üstüne 2 vodka-red-bull attım çok fenayım" , "oğlum dün kafa bir milyon oldu ya, akşamdan kalmayım zaten, şöyle (parmakla göstererek) 4 duble rakı içtim, bi de üstüne arkadaşın abisi Çek Cumhuriyeti'nden absinthe getirmiş onu attım, var yaaaaa"...Var evet...Maalesef varsın. Bu ertesi gün içki istatistiğini veren güruha ayar oluyorum. Ne oluyor yani, onu abartarak (ve büyük ihtimal sayıyı da abartarak) rapor verince?"Hasktir lan Hasan 8 bira mı, lan ben 7'de kaldım büyük adamsın" dememizi mi bekliyolar? Zaten genelde bu gibi durumlarda lafı dinleyen hiç "vay be büyüksün" çekmez. Cevabı şu şekilde olur...."Ay biz de geçen gün arkadaşın evindeydik, babasının barı vardı, 2 şişe Absolute bitirdik, kafa nasıl dönüyo biliyo musun...."....Absolutely Stupid....

6-Öncesi ve sonrası adamları: Bu tür adamlar için gecenin kendisi değil, öncesi ve sonrası çok önemlidir. Aslında kendi aralarında ikiye ayrılırlar. Gecenin öncesi adamları gidilecek mekan pahalıysa, dışarıda mekanın uzağında 4 Efes'le, eğer sapına kadar apaçiyse Skol birayla kafayı bulup mekana giden adamlardır ki içeri girdiklerinde zaten kafaları bir milyondur. Gecenin kalan kısmını bir votka-limonla bitirirler. Bu arkadaşların sefil hesapları yanında benim sevdiğim ama sevdikçe de dövesimin geldiği adamlar eğlence sırasında gece sonunda yiyeceği yemeği düşünen adamlardır. Onlar daha mekana girildiği andan itibaren başlarlar "çıkışta Kızılkayalar'da hamburgerleri hüpletiriz haaaa"..."Bambi'ye oturalım çıkışta...e Allahım emri...Allahın emri.....", "ben var yaaa çıkışta 20 tane midye dolma götürürüm ha..offff"...Be dangoz adam karnın açsa git yemek ye, gece hayatını niye alet ediyorsun buna?

7-Yolu tuvaletten geçen herkes: 10 yıldır farklı arkadaş gruplarıyla bara, puba şuraya buraya giderim, daha mekandan içeri girer girmez tuvalete giden adamın esrarını çözemedim. Aslında çözdüm de arkasındaki güdüye anlam veremedim. Bu arkadaşlar içeriye girer girmez çantalarını sağa sola bırakıp tuvalete koşarlar, hatta bazıları işi azıtıp doğrudan tuvalete yönelirler. Aynada üst baş düzeltirler, sonra mülakata girer bir edayla mekana süzülürler. Bu arkadaşlar "ilk intibanın ikinci şansı olmaz" ilkesini kendini karşı cinse beğendirme konusunda da edinmiş adamlardır. Ama sorun şu ki, barda tanışıp işi ilerleten çiftler barda geçirdikleri ilk saniyelerde değil, gecenin sonlarında seviyeyi kırmızı noktaya doğru çekerler. Yani sen istersen ESPRIT marka gömlek pantolonla, tuvaletten içeriye süzül, o gol maçın son 15 dakikasında gelecektir.

8-Tanıdık adam: İşte yine Türkiye'deki her canlı müzik yapılan barda nesli tükenmemiş, babadan oğula geçen bir pozisyon. Sahnede çalan grubun tanıdığı, ama enstrüman çalamayan şakşakçı adam. Bu adam grubun her haftaki programında saatler önceden mekana gelir. Program başlayana kadar 3 bira içer. Genelde şişmandır, sakallıdır ve yaz aylarında mutlaka şortludur. Program başlamaya yakın en öne gelir, etrafına "bunlar daha gitarları satın aldıklarında ben yanlarındaydım, siz ne anlatıyosunuz" diye bakar. Konser başlayınca da kendinden geçer. Anlamsız hoplayıp zıplamalar yaparlar, "Sus Söyleme" coverında head-bang yaparlar, Tonic'ten "If You Could Only See" şarkısının "when she says she loves meeeeeeeeeeeee" kısmını bağırarak gereksiz duygu patlamaları yaşayıp söylerler. İşin kötüsü sahnedeki grup bu adamdan bıkmıştır ama yancıdır bir kere. Atsan atılmaz, satsan satılmaz, mecburen katlanırlar. Konser bittiğinde bu adam sahnenin önüne oturur, birasını içer ve gelecek haftaya kadar yokolur. Yazık sevgilisi de yoktur...."He's a creep....He's a weirdoooooo"

9-Billy Elliott Sürüsü: Buradan belirteyim arkadaşlar, dans etmeyi sevmemek, olağanüstü, insanlık dışı, kıyamet alameti olarak nitelendirilecek bir olay değildir. Adam vardır şube yemeğinde şube müdürünün gözünün önünde alnına para yapıştırır, adam vardır underground barda kenara gidip oturur. Bu insanların hepsine lütfen saygı gösteriniz. Bir gün bir mekanda, "allah aşkına kalk", "abi ayıp oluyor herkes kalktı sen de kalk, senin doğum günün", "yaaa çok sıkıcısın ya eğlenmeye geldik buraya, iki dans et" diyen birisini çok fena döveceğim. Kadın-erkek, genç-yaşlı, sarhoş-ayık demeden fütursuzca girişeceğim. Yanındaki ekibin her bir üyesini zorla pistte tepinmeye yönelten insanlardan nefret etmekteyim ki her gece kulübünde bunlardan sürüyle vardır. Ulan ben oynayarak, dans ederek mi doğum günü kutlayacağım kutlayacaksam. İçimden gelirse katılırım, gelmezse katılmam nedir bu bitmek tükenmek bilmeyen adrenalin anlayışın? "Ya dutchman çok sıkıcısın yaaaa...."

10-Türkü Bar'ın Robinson Crusoe'leri: Türkü bar. İşte ne zaman görsem içeri koşmamak için kendimi zor tuttuğum mekan. Yanlış anlamayın, müzik değil benim arayışım, aynen heavy-metal barlarda yaptığım gibi bir köşeye oturup etrafı gözlemek. Bir kere türkü barın sanatçılarında bir halk dostu havası vardır. Kadınlar ortalama güzelliğin altında, genelde çirkin, erkekler her daim sakallı ve hırpani kılıklıdır. Yelek bu arkadaşların olmazsa olmaz giysisidir. Seyircilerin arasında da her devrimci şarkıda Deniz Gezmiş havasına giren Karl Marx klonu 3-4 adam ve "ben kabullenmiş toplumun bir parçası değilim, başkaldıran, sorgulayan, bir devrimciyim" bakışlarıyla bir dolu bıyıklı kız bulunur. Yıllar önce Ankara SSK İş Hanı'nda adını unuttuğum bir türkü bar gecesini hiç unutmuyorum. Zira mekanın küçüklüğünden halay oturarak yapılmıştı ve ben de dayanamayıp kapıya en yakın adam olduğumdan oturan halay başı olmuştum. Acaiptir türkü barlar. Da ben türkü barla-birayı hiç özdeşleştiremedim, halbuki bir numaralı içkidir, bu mekanlarda. Bana türkü barda Elvan Gazoz veya boza satılsa daha mantıklı olur gibi geliyor.....

by Barad-dur, forzabrian, Gorky and FD

FORZABRIAN...FLYING DUTCHMAN HABER...MECİDİYEKÖY

2009-02-27T17:57:00.001+01:00

-Gorky gibi bir adamla yan yana omuz omuza maç izlemek –hem de 20 sene- inanın çok zor. Keyfine denecek yok o ayrı da, be kardeşim şu tahmin veya kehanet veya adı her neyse işte o yeteneğini, şans oyunlarında da göster bari. Sadece düne dair; kapalının koltuklarının ıslandığı ve kaygan oluşu detayını “Olm son dakika golüyle kazansak fena yıkılırız burada di mi?” ye bağlayan bu adamı hem kınıyorum, hem de takdir ediyorum. Sonuç mu? Fena yıkıldık.

-Bizim ayaklar Aslantepe’ye nasıl gidecek bilmiyorum. İki türlü Ali Sami Yen profili var aslında. Birincisi, lig maçlarında damara basılmadıkça süt dökmüş kediye tekabül ediyor. Avrupa maçlarında ise, “enginlere sığmam taşarım”a. Bir ara kapalıdan radyoaktif bir şeyler semaya uzanacak sandım.

-Werder maçı tipi, geçen sene Leverkusen maçı yine tipi. Dün ise hava şartları malum. Kardeşim, biz Avrupa’da Şubat’a Mart’a kalınca mı bu hava kıyamet oluyor? Ben İstanbul’da başka Şubat maçları da hatırlıyorum ki neredeyse Caddebostan'a şezlong attıracak cinsten. Bu işi Gorky’nin çözmesi lazım.

-Yayıncı kuruluşun Numaralı ile Kapalı arasına çektiği çamaşır ipi üzerinde salınan tepe kamerası ilginçti. O açıdan yayın yaptılar mı hiç? Biz kesin bokunu çıkarmışlardır dedik zira.

-Bu takımda şu anki hal ve görüntüsüyle bayrak adam olacak tek isim Arda Turan’dır. Maçın ardından çektirilen 3’lü de onun hakkıdır. Sabri ise kredisini biraz uzatmıştır o kadar gözümde. Onu asla yuhlamadım ama sanırım bağrıma da basamayacağım. Arda, eğer samimiysen Metin Oktay’dan sonraki efsane olacaksın. Hep böyle kal.

by forzabrian

İLİŞKİLERDE TOP 10 İĞRENÇ KADIN MODELİ

2009-02-13T12:05:00.002+01:00

Genelde Top 10 yazılarına yağan yorumların dün çok fazla olmamasını blogun erkek okuyucularının fazla olmasına ve "yahu bu madde resmen beni anlatıyor şimdi ne yazsak kendimize laf geçirme olacak en iyisi bir aşağı yazıya kayayım" düşüncesine bağlıyorum. Ne kadar inkar etsek de dostlar hepimiz o tiplerden bir tanesine bürünmüşüzdür kusura bakmayın. Dünkü yazı erkeklerin kafasından çıkmış fikirlerin bir sonucuydu. Bugünkü yazıyı ise bir kaç bayan arkadaşın da yorumuna başvurarak oluşturdum. Şimdi iğrenç erkek modeli fenadır da kadın modeli çok mu iyidir? Dedim ya dün, Süheyl-Behzat Uygur kardeşler gibi maç sırasında adam alışma yapsan en sona bırakırsın birbirinden beter. Dün erkekleri çekiştirdik, bugün sıra kadınlarda. Bu arada şimdiden herkesin Sevgililer Günü'nü kutlayalım, sevgilisi olmayan ve Nevizade'de oturup "hacı başbaşayız ne sevgilisi ya, eeeen güzeli.....şşşş kanka bende nakit yok ilk biraları versene para çekip geliyim" şeklinde sefilleri oynayacak arkadaşlara da kolay gelsin diyelim.

1-Kıskanç Kadın: Dünya üzerine gelmiş geçmiş en büyük yok etme aracıdır. Sınır tanımaz. Sevgilisinin kız arkadaşlarını kıskanır (o Allah'ın emri), sevgilisinin erkek arkadaşlarını kıskanır, iş arkadaşlarını kıskanır...yetmez, sevgilisinin annesini kıskanır...Oha. Kadıncağızdan ne istiyorsun yahu? Bu kadın ekibinin acaip çıkışları vardır, örneğin günde 4 kez arayıp 5 kez mesaj atsan dahi onun için eğer saat 13:23'ü 32 saniye geçe telefonu çalmamışsa bunun anlamı sevglisinin onu hiç arayıp sormadığıdır. Yine yaratılışından ötürü (kimden ötürü ha benden ötürü mü aaaa Ayşe kimden ötürü) kız arkadaşlarına sevgilileri tarafından alınan hediyeleri de kıskanır. Kıskançlık bir hormon olsa bütün kadınlar obez olabilirdi (ne dedim lan ben?).

2-Küçük Ceylan: Tartışma çıkmayan, çok şiddetli olmamak kaydıyla kavga edilmemiş ilişki bana göre zararlı ilişkidir. Arada iki tarafın da diğerine isyan etmesi lazımdır ki televizyonun üstüne vurulduğunda şok etkisinden kendisine gelmesi gibi ilişki de rayına otursun. Dolayısıyla ben tabi ki sık olmamak kaydıyla arada fikir çatışması yaşamayı yararlı bulurum, gelin görün ki siz tam fikir tartışması yaparken bir anda tartışmanın ortasında kadın tarafı ağlamaya başlar. Siz ne olduğunu bile anlamadan selpak 10'lu seti açılmıştır bile. O sırada kadın 1-0 öne geçmiştir ve o gol asla çıkmaz. Şimdi sen de ağlasan olmaz, ağlamayıp "neden ağlıyorsun?" desen duygusuz olursun, hiç konuşmasan umursamaz kaale almaz olursun. Kısacası ağlamak bir kadının tartışma sırasındaki en güçlü silahıdır. İyi de kullanırlar Sezar'ın hakkı Sezar'a.

3-Kereste Kadın: Dünkü kereste adamın kankası. Dişi olanı. Bakın karşılaştırma yapmak amacıyla söylemiyorum ama kereste kadın, kereste adamdan daha beterdir. Hiç unutmuyorum, bir gün bir kıza tabir-i caizse yavşamak maksadıyla "eeee Duygu ne tür müzikler dinliyorsun?" diye sorduğumda, "ııı ben radyo dinliyorum ya, ne çıkarsa" gibi bir cevap almıştım. Ne radyosu lan ayı? İnsanın bir zevki olur di mi? Ha bu son nokta mıdır? Hayır. Bu kulaklar, benzer şekilde filmlerle ilgili çok koyu bir arkadaş sohbetinde de bir kız tarafından "ben film izlemiyorum ya, sıkılıyorum, ne biliyim boş geliyor.....ben dans ediyorum....amatör kendi halimde evde" cümlesini de duymuştur. Ölümle dans et kültürsüz kereste. Dance Of Death.

4-Facebook Kadını: Listenin en yeni icatlarından. Bir insan sevgilisinden ayrıldığı zaman ilk iş olarak ne yapar? Üzülür, peki. Biraz yalnız kalır, tamamdır. Tekrar arayı yapmaya çalışır, eyvallah. Gidip kendini içkiye verir, ona da tavım. Tamam da bir insan sevgilisinden ayrıldığında, ilk iş olarak eve gelip facebook statüsünü "in a relationship"ten "single"a çeviriyorsa ben o kızı poke'larım arkadaş. Osmanlı poke'u hem de. Bu tipler ne zaman yaratıldı, hangi fabrikadan çıkmalar bilemiyorum. Bu arkadaşların bir başka özelliği ayrılıktan sonraki 2 hafta boyunca isimlerinin yanına "Şükufe is çok mutlu heyoooo", "Hayriye is artık kafalar rahat", "Muazzez is @ kankişlerle partide", "Melisa is yeni aşklara yelken" tarzında eski sevgilisine "bak senden ayrıldım ama çok çabuk unuttum" mesajları vermeleridir. Sopamı getirin.

5-Nikah memuru: Bir erkeğin hayatı boyunca korktuğu 4 soru vardır: "Çocuklar sözlü mü yapayım yazılı mı?", "Asker nöbet yerinde niye uyudun?", "Biz neyiz Behçet?" ve "Evlilik hiç konuşmuyoruz Tolga?" sorularıdır. Bunların son ikisi işte ilişkilerin kadın tarafının güdümlü füzeleridir. Zaten ilki geldiği zaman anlayın ki ikincisi geliyor. Biz neyiz, ilişkimizin durumu ne, ben senin neyinim sorularının hepsi lafı evliliğe getirmek için yapılmış hazırlık maçlarıdır. Sonunda da can alıcı soru geldiğinde kaçacak yer kalmaz, zira her lafı evliliğe getiren kadının kıskacına girilmiştir."Tabi canım, tabi düşünüyorum diye sallanır", halbuki o sırada iddaa bültenindeki üst oynanan maç düşünülmektedir. "Ben senin neyinim?". Ne biliyim ulan. Bu dertten kurtulmanın yolu evlenmektir. Yoksa değil miydi? Aman bana ne be....

6-Fil Hafızalı Kadın: Yolda yürürsün sevgilinle, hangi anda neyin üzerine bu ruh haline girilir bilinmez ama birden kız arkadaşınızın yüzüne bir ifade oturur. Sokak ağzında buna "birşey gibi" surat denir ama o "bir şey"i söylemeyeyim. Sorulur "neyin var?" diye "bir şeyim yok, Fırat bir şeyim yok?" cevabı alınır ama aslında o sözlerin karşılığı "Ağzına sıçtım Fırat, ağzına sıçtım" şeklindedir. Kadınların bu şekilde sizin hangi hareketinizin sonucu olduğu belli olmayan, o an olmasa da geçmişte yaptığınız bir hareketin akıllara gelmesinden dolayı girdikleri acaip ruh halleri vardır. Genelde de size ne olduğunu söylemezler, siz de "ne bok yedik acaba?" diye düşüncelere dalarsınız, bu ruh hali kadın içinden size küfür etmeyi bitirene kadar sürer.

7-Pamela'nın Prensibi: Bu bir erotik film ismiydi söyleyeyim. Maddenin hem prensiplerle hem de erotizmle bir ilgisi var. Cinsellik ve kadın bir araya gelince acaip kuralları olan kadınlar vardır. Örneğin 3. ayın sonunda öpüşürüm, 6. ayın sonunda elletirim, 10. ayın sonunda oral seks yaparım...vs. Bu kızın bir model altı evlenene kadar erkek arkadaşını porno filmlerin dostu yapan modeldir. Zavallı garibim de "ben bugüne kadar kimseyle yatmadım kendimi sana sakladım" diyen hatuna inanır. Bu tiplerin bir de topluluk içinde bakire olduklarını açıklayarak sanki daha üst kademeye terfi etmiş gibi davranmaları vardır. Benim şahsen hiç umurumda olmaz. Ayağımızı yerden kessin de hacı...

8-Apaçi Kadın: Türk tribünlerindeki eski açık taraftarlarından bana gına geldi. Daha 5. dakikada "ulan Hooijdonk devesi katlettin maçı" diye bağıran erkek güruhundan kustuğum yetmiyormuş gibi bir de sırtına forma geçirip sevgilileriyle maça gelenlerden, sonra da resim çektirip ona buna yollayanlardan bıkmış vaziyetteyim. Tribündeki bayanlara karşı bir tavrım yok. Erkek arkadaşı olsun olmasın, kendi kombinesini alıp takımını yıllarca takip eden ve tribün-ultra kültürünü bilen bayanlara saygım var (bu kısım mafalda muhalefet etmesin diye yazıldı), ama kardeşim maç başlar. "Serhaaal niye bağırdılar öyle?", "aaaa 5 numara kim çok terbiyesiz", "ay niye golü yediler yaaa?", gibi cinayet sebebi sorular bir yana maçla alakasız "Orhan'lara yemeğe gidicek miyiz" gibi çıkışlarla "çıkar o formayı, Can'lar Lefterler giydi o formayı laaan" diye haykırtırlar adamı.

9-PG-13 Kadını: 13 yaşın altındakilerin ebeveynleriyle izlemesi tavsiye verilen filmler için kullanılır o deyim. Sebebi de şiddet veya pornografi sahnesi ya da uygunsuz dil kullanımıdır. İşte sonuncusu bir kadında olduğunda ortaya iğrenç bir birleşim çıkar. Sırf arkadaşlarına, sevgilisine yakın olmak için ya da kendisinin ortam kızı sıfatına sokmak için küfür eden, abili, hocamlı, kankalı konuşan kızlara Asmalı Konak'ı 8 kere arka arkaya izletesim gelir. Mafalda iletti az önce stadyumda erkek arkadaşını "oğlum" diye çağıran kadın varmış. Ben rastlamadım, rastlamayayım da. Bir de bunun küfür eden versiyonu var, koyan, geçiren, oturtan...Güzelim hepiniz yalan yere küfür ediyorsunuz. Fasiliteniz olanak vermiyor koymaya, geçirmeye....Terbiyenizi takının aaa...Bir de tam tersi şirinlik için bebek gibi konuşanlar var....ajjjkım....nasılmıjjj ajkımmm....neyse hiç başlamayayım....

10-Üçüncü kadın: İşte erkek versiyonu da olan bir başka kadın. Çiftin yanında her zaman gezen adam sap erkek olmadığı gibi sap kız da olur. Bu kız da aynen "üçüncü adam" gibi erkek arkadaş konusunda hiç skor yapamamış, yapsa da adamı 2 haftada Tibet'e Dalai Lama'nın yanına göndertmiş karakterdedir. Maalesef "loser" kelimesi üzerlerine fena halde yapışmıştır. Vizyondaki filmlerden 2 hafta sonra haberleri olur, yeni çıkan albümleri 2 ay sonra dinlerler. Bar ortamında varlıklarından ötürü asıl çift birbirine yakınlaşamaz, bunun üzerine gözlerini kapatıp yere bakarak "vat vikıd geym vi pleeeey, tu meyk mi fil dis veeey" diye şarkılar mırıldanırlar. Lan hayatta kaç tane "wicked game" oynadın ki şarkıyı söylüyorsun?. Andım var bir gün bu Asude, Zahide, Mukaddes ekibiyle dünkü İsa, Hamdi, Hakkı grubunun arasını yapıp garipleri sevindireceğim.

by mafalda, forzabrian, Barad-dur, canarino, tunchay and FD

İlişkilerde Top 10 İğrenç Erkek Modeli

İLİŞKİLERDE TOP 10 İĞRENÇ ERKEK MODELİ

2009-02-12T11:50:00.007+01:00

D-Day yaklaşıyor biliyorsunuz. Aslında V-Day mi desem. Satış sektöründe giderek artan ölçüde şu eğilimi görüyorum. Herhangi bir özel günle ilgili ürünleri piyasaya sürme tarihi giderek geriye çekiliyor. Hollanda'da Christmas ürünleri Ekim ayında satılmaya başlandı, Anneler Günü kampanyaları Nisan'ın ortasında başlıyor, paskalya çikolataları geçenlerde marketlerde satılmaya başlandı. E Sevgililer Günü geri kalır mı? Hatırlıyorum 5-6 sene önce Şubatın 10'undan önce ortada bir şey olmazdı, şimdi Ocak'ın son haftasından itibaren ortalıkta kırmızı kalpler dolaşmaya başladı. Her mağazanın abidik gubidik hediyeleri var. Hele bir de son yıllarda çıkan bir t-shirt manyaklığı var ki bir kaç örneğini bu yazıda göreceksiniz. Ama yazının amacı bu değil. Ezelden beri süregelen ilişkilerin kalıplaşmış iğrenç klişeleri. Bu listelerin herhangi bir maddesinde kendisinden bir parça bulmayan şahıs gelsin beni görsün. Merak etmeyin yarın da bu listenin bayan versiyonunu göreceksiniz. "Hangisi daha beter?" diye sorarsanız ben de "Wagenhaus mu Tamas mı?" diye sorarım size. "Behzat Uygur mu Süheyl Uygur mu?" da olabilir. Anladınız siz.

1-Kereste Adam: "Lumber-man" de diyebilirsiniz bu adama. Hani kız arkadaşı "hayatım David Cronenberg'in son filmine gidebilir miyiz?" diye sorduğunda "ya Dilek şirketten 2 tane Maskeli Beşler bileti verdiler ya ne koronası, Opel Corsa Toyota Corona eheheheh" diye espri yapan öküz adam var ya işte o. Bu tiplerin Mustafa Kemal Atatürk'ün özdeyişine atıf yaparsak hayat damarı yoktur. Sanat anlayışı olabildiğince tekdüze olan bu adamı bir kitapevinde Rus romanlarının önüne götürseniz devreleri istop edebilir. Müzik, sinema, resim, kitap, sosyal hayat onlar için Polat Alemdar'ın bakışında gizlidir.

2-Hemzemin adam: Hani ortamlara akmak için sürekli arkadaş çevresini kullanan, ama amiyane tabirle sevgili yapınca arkadaşlarını silen ve taviz üstüne taviz veren "satıcı" var ya işte o adam. Bu adam ilişkisi yokken erkek arkadaşlarıyla kanka modundadır. Ne zamanki bir kızla tanışır, adamı bulmak mümkün olmaz. 10 senedir tanıdığın adam birden bir sevgi böceğine dönüşür. Ben yılların heavy metal dinleyicisinin sırf kız arkadaşına yaranmak için Hande Yener konserinde "hataaaayı ben en başındaa yaaaaptım" diye çığırdığını bilirim. Başında yaptın tabi, biz de başında yaptık seni adam bildik. Joe'nun deyimiyle bu adamların genellikle götü de yere yakındır o yüzden adı "hemzemin adam"dır.

3-Canciğer adam: Bu da 2 numaranın tam tersidir işte. Sevgilisi onun hayatında "interim coach" gibidir. Yani geçici kontratla işe alınır. Onun için kız arkadaşıyla yemeğe gitmek, aktiviteye katılmak, vakit geçirmek bir Play Station turnuvasından, bira ve patates eşliğinde maç seyretmekten, arkadaşarıyla masa üstü FRP oynamaktan aldığı tadın onda birini vermez. Bu adamların neden bir sevgilisi olduğunu merak ederim hep. Telefonunda son aranan 10 numaranın ilk 5 tanesi hala Ahmet, Hüseyin, Barış, Talat, Mahmut'sa niye sevgili yaptın arkadaşım. Blog yazarlarından birisinin sevgilisine "senden önce futbol vardı" dediğini de burdan açıklar ismini tahmin etmeyi artık size bırakırım. Baş harfi "tunchay".

4-Faşist adam: Bu adamın faşizmi siyasi anlamda değil, zevkler ve renkler anlamında. Şahsen bunun çok sık rastlamasam da bayan versiyonuna sinir olurum, erkeğin nasıl irrite edebilir olduğunu tahmin ediyorum. Her zevkini partnerine aşılamaya çalışan erkektir bu adam. Dinlediği müziği "al bak şunu dinle" diyerek ve sevgilisinin kulağına kulak pisliği taşlaşmış mp3 kulaklığını takarak, gittiği ve beğendiği Tarantino filmini zorla kız arkadaşına 3 defa izleterek hatta oturup bir de "bak bak çok beğeneceksin, bu da bir şov canım" diye Manchester United-Arsenal maçını izleterek sap olmaya doğru emin adımlarla giden adamdır bu. Arkadaşlar yıllardır anlayamadığınız şeyin artık farkına varın, kadınlar bizim hoşlandığımız şeylerin % 80'inden hoşlanmıyorlar.

5-Re-union adamı: Her zora düştüğünde camianın en simge adamını hocalığa getiren takım gibidir bu adamlar. Yıllar boyu unutamadıkları ve uzun sürmüş bir aşkları olur. Bir türlü unutamazlar ve biten yeni her ilişkisinden sonra telefon defterinden ilk olarak o oturaklı ilk ilişkideki kızı ararlar. Hatta bazıları üçüncü denemeden de sonuç alamayınca "yeter ulan artık siliyorum seni hayattan, bitirdin beni" diyip, telefonundan ilgili kızın numarasını siler ancak 3 ay sonra terkedildiğinde en iyi arkadaşını arayıp "yaaa Nazlı'nın numarayı silmişim Alper neydi ya sende varmı ühühühühü" diye dilenir. Ama futbol tarihinde kaç re-union işlemiştir ki gerçek hayatta da işlesin. Yaa yaaaa

6-Elde var bir adamı: İtiraf edeyim listede en sinir olduğum adam budur. Şu blogu okuyan 2.000 kişiden 1.500 tanesi bunu yapmıştır, "yapmadım" diyenin alnını karışlarım. Bir kız arkadaş vardır. Derken bir başka kızdan elektrik almaya başlanır, derken o elektrik platonik aşka dönüşür. Ama elektrik alınan kıza gidip söylenene ve cevap alınana kadar o anda beraber olunan sevgili elde tutulur. Sebebi, olur da yeni aday bizi refüze ederse eldekini kaybetmeyelim kaygısıdır. Olumlu sonuç alınırsa eski sevgiliye güle güle denir, olumsuz sonuçta ne şiş yanar ne kebap. Ha bahanesi ne olursa olsun büyük aşağılıklıktır belirteyim. Şimdi o 1.500 kişi tek tek kız arkadaşlarının ismini ve telefonunu bıraksın, bir dost olarak arayacağım kendilerini.

7-İlişkilerin Marxisti: Bu güruhun korkulu rüyaları 4 tanedir. 1-Sevgililer günü 2-Evlilik,tanışma vs. yıldönümü 3-Yılbaşı 4-Sevgilinin doğum günü. Bir ay önceden bu özel günler için titreme gelir bu arkadaşlara. Hediye almayı bilmezler, hediye alacak paraları yoktur (zengin fakir farketmez, bir yere harcarlar olsa da), yılların eskitemediği emektar düşünceye başvururlar. "Ya Pınar zaten hediye nedir ki, bunlar hep tüketim toplumunun tuzağı, yani niye illa ben o günde sevgimi belirteyim ki..niye...niye ya....365 günden niye bugün? Pınar? Niye bakmıyosun?". Pınar o sırada Slayer'dan "God Hates Us All"u söylemeye başlamıştır bile..Tanrım neden..neden ben.

8-4S Adamı: Bu 4S'nin açılımını söylemeyeceğim bilen biliyor. Usturuplu çevirisi "kaçan kovalanır"dır. Bu adam kız arkadaşıyla ilgilenmez, arayıp sormaz, SMS'e cevap vermez yani tam anlamıyla umursamaz havadadır. Gidip sorarsın "niye böyle yapıyorsun, bak kız etrafında pervane" diye, cevap klasiktir "soğuk yapıyorum abi, 4S kuralı, kendini çok vermeyeceksin karşı tarafa, üzülen sen olursun". Vay eşek vay. Bu herif aynı zamanda bir kızı elde edene kadar ona değer verip, amacına ulaşınca başka mecralara yelken açan iğrenç adamla da paralellik içerir. 3 ay önceki aşk çocuğu sözüm ona "cool" adama dönüşür ama biz paspas olduğun günleri de biliriz.

9-Polis memuru: İşten çıkarken arayan, 2 dakika sonra "çıktın mı?" diye teyit için tekrar arayan, 4 dakika sonra "servise bindin mi?", 36 dakika sonra "evde misin?" diyerek telekomünikasyona boğulan model. Kazara trafik varsa ve eve gitme biraz geciktiyse aldatılma psikolojisi bünyede tavan yapar ve ortalığı birbirine katarlar. Kardeşim şu kadını bir rahat bırak yahu. Onun için kendisiin olmadığı e içinde erkeklerin de bulunduğu her toplantı, gece, organizasyon sara nöbeti gibidir. Nedir bu telaş hiç anlamam.

10: Üçüncü adam: İşte en sevdiğim adam. Sona bıraktım. Sağ el adamı. Eküri adam. Ne derseniz deyin. Hani çiftin yanında dolaşan üçüncü ve sap adam vardır ya. İşte o. Favorimdir benim. Bu arkadaşın hayatı boyunca kızarkadaşı ya olmamıştır ya da olanı da 2 hafta sürmüştür. Bu yüzden de yaşadığı ambele sonucu ortamlarda sadece kendi anlayacağı espriler yapar. Doğru dürüst bir ilişkisi olmadığı için "ulan ben erken kalkayım şu gençler yalnız kalsın" diye bir alışkanlıkları da yoktur. Çiftin peşinde kuyruk gibi dolaşırlar. Arada "iyi ki berabersiniz ya çok mutlu oldum sizin için" tarzı laflar ederler. Bu arkadaşların yegane dert ortakları Jenna Jameson'dır, Sylvia Saint'tir, Briana Banks'dir. Nedense de isimleri İsa, Hamdi, Hakkı,Necdet gibi düz isimlerdir. Severim ama bu üçüncü adamları, hepimiz de bu kişiliğe bürünmüşüzdür.

by forzabrian, Barad-dur, tunchay, Canarino, J.J. Ateşdağlı and FD.

Yarın: İlişkilerde Top 10 İğrenç Kız Modeli

KIŞLANIN GÖLGESİNDE KÖKLERE DÖNÜŞ

2009-02-02T16:45:00.002+01:00

Eski topraklar ana yurduna geri döndü. Gorky ve benimi için böyle bir tanımlama sanırım yanlış olmaz. Zira valide ve pederi doğma büyüme, kendisi de 1979-85 yılları arası Kapıağası tayfasındandır. Bana geldiğimizde de 1992-95 yılları arasında ikame etmiş bulunuyoruz. Bilenler için Kışla tarafındaki bölüm. Bu şekilde İnönü de maç anlatır gibi oldu gerçi.

Ne zamandır içimizde ukteydi eski mekanı ziyaret etmek. Selimiye’yi, Üsküdar Anadolu’yu o toprak sahada tel örgülerin arkasından beleş online vaziyetinde yad etmek. Araştırdık ettik. Hepimiz için Selimiye’nin uygun bir maçını bulduk nihayet. Gorky, Barad ve Forzabiran üçlüsü olarak her ne kadar zirve iddiası olmamasına rağmen maça gitmeye karar verdik. Zirve umurumuzda değildi. Sevinmek için sevmedik sonuçta. (Barad-dur)

Kısa bir telefon trafiği sonrası, Selimiye stadı girişinde buluştuk. Ben son olarak bu stada bir tanıdığımızın top oynadığı Dikilitaş’ın maçını izlemeye gelmiştim. Tabi o yıllarda soğuk savaş hala devam ediyordu. 2 TL tutarındaki biletimizi alıp, cepte forzabrian’ın tedarik ettiği çekirdek poşetleri eşliğinde tribündeki yerimizi aldık. Herkes İnönü’den bahseder ama gördük ki Selimiye stadının da eşsiz bir kışla ve deniz manzarası var.

Sahanın ve tribünlerin bu yeni halini görünce duygulanmamak elde değildi. Soğuk içimize işlerken bir yandan ısınan futbolcuları izliyoruz. (Gorky)

Ankara 19 Mayıs ya da Kasımpaşa Stadları’ndan yakınen bildiğimiz suni çim mevzusu, burada daha çok halı sahayı andıran bir görüntü sunsa da bizlere yemyeşil zemin üzerinde salınan her iki takım oyuncuları bünyedeki motivasyonu sağlıyor nitekim. Maçın ilk düdüğüyle 3’lü ya da omuz omuza yerine yoğun “çıt çıt” sesleri hakim bizim gruba. İlk 10 dakikada Selimiyespor’un daha iyi takım olduğu, golü aradığı, 10 numaranın kumaşının iyi olduğu ama şımarıklılığının ağır bastığı, sağ kanattan bindirmelerin yoğun olduğu, Batı Trakya’nın pivot forvet tadındaki 11 numarasıyla bir şeyler yapmaya çalıştığı yorumları çekirdek kabuklarıyla birlikte ağızlardan fışkıran anekdotlar oluyor. İlk yarının ortalarında Selimiyespor golü bulurken, maç topunun bir pozisyon önce turuncu bir başka topla değiştirilmesi, bizim için devre sonuna kadar geyik yapmak için yeterli bir kriter aynı zamanda. 10 numaranın hazırladığı ancak pozisyonu tamamlayan şandelin direği bulduğu 2. gol denemesiyle devre kapanıyor.

2. devre ise Selimiyespor’un kaçırdığı 2-3 net gol pozisyonunun dışında tam bir orta saha mücadelesi şeklinde son buluyor. Zaten biz de fazlasıyla üşüdüğümüz için bitse de gitsek moduna geçiyoruz. Tabii Barad-dur’un Selimiyespor adına sıklıkla vurgu yaptığı “valla bizim takımdan iyi oynuyorlar” tekerlemesini de bu devrenin notlarına ilave etmekte fayda var. Tribünlerden ayrılırken, deplasman takımının stad önünde bekleyen otobüse üzerlerini değiştirmeden doluşmaları bir amatör lig maçına geldiğimizi sonuna kadar bize hatırlatıyor haliyle. Stad çıkışında gözümüze çarpan uyarı tabelasını biraz gülerek biraz da “Başkan dedi ki Alaattin Metin” abimizin kulaklarını çınlatarak fotoğraflayıp tatil gününün kalanına bırakıveriyoruz kendimizi. (forzabrian)

by Barad-dur, forzabrian, Gorky

TOP 10 İĞRENÇ OFİS KARAKTERİ

2009-01-26T15:06:00.013+01:00

10 iğrenç öğrenci modelindeki adamları hatırlıyor musunuz? Onların hepsi büyüdüler bizim gibi ve iş dünyasına atıldılar. Ofislerimize girdiler. Bizimle arkadaşlık kurdular, astımız, dengimiz, üstümüz oldular. Zaten hayat tecrübelerimizi edindiğimiz yerler kaç tane ki? Lise sırası, üniversite yurdu, asker ocağı, ofis ortamı....Başka? Ben ikinci ve üçüncüden edindiğim tecrübeler gibisini bir daha bulamam herhalde derdim. O tecrübelerden sonra kendime söz vermiştim "hayat boyu hiç bir şeye hayret etmeyeceksin" diye. Tam söz vermiştim ki ofis ortamını unutmuşum. Yabana atmışım. Vay ben ne eşekmişim. Zira banka şubesi, genel müdürlük, bayii, mağaza....Adını siz koyun bu mekanlarda öyle karakterler vardır ki o sözü size yedirirler. Karşınızda Top 10 İğrenç Ofis Karakteri.

1-Mailbox Şovalyeleri: Ofis çalışanı klavyeye hakim olmasını kesinlikle günlük attığı ortalama mail sayısına borçludur. Advance seviyesi minimum 200 mail sayısına tekabül eder. Bu modeller “Arkadaşlar server da bir problem mi var?” sorusunu günün çeşitli anlarında pimi çekilmiş bomba misali ortaya atarlar. Zira cevap verilmeyen her saniye kendilerine yıl sonu değerlendirmesinde fazlasıyla geri dönecektir. Onlar için en önemli gün cumadır. Cuma sabahı "acaba nasıl bir hafta sonu maili göndersem" diye yataktan kalkarlar. Saat 12-1 gibi mailbox'lara saldırırlar. "Hafta sonu geldi rahatla", "tatiiiiiiiil" sloganlı, bol kedi, köpek, sincap, tavşanlı mailler ve "hötöromuntanyum madeni peşkeş çekiliyor uyuma sen de 12 kişiye gönder" mailleri bu arkadaşların üretimidir. Bu insanların Microsoft'tan ayrıca bir maaş aldıkları hakkında derin şüphelerim vardır.

2-Orada Olmayan Adamlar: Bu adamlar ofisin silik kişilikleridir. İşe girdikleri bile dördüncü gün belli olur. Zaten hiçbir zaman da samimiyetiniz olmaz. Kahve makinesinin başına gittiğinizde "günaydın, nasıl gidiyor, eh bizde de yoğunluk, kolay gelsin" türü tanımadığınız adamla yapılan en kısır muhabbet zoraki olarak yapılır. Derken ofisin kutlama günü gelir. O sene boyu suskun kalan adam içkiye önce saldırır ve 2 dublede kafayı bulup pistin ortasında dans etmeye başlar. Sene boyu çizdiği Hannibal Lecter sessizliği yerini Behzat Uygur'a bırakır. Artık ofis hayatı onun için asla eskisi gibi olmayacaktır. Zira ertesi gün ofiste "ay Hakkı bey sizde de neler varmış" muhabbetinin ana konusu olacaktır.

3-Altın Günü Savaşçıları: 6 yaşındaydım altın günü vardı. 28 yaşına geldim hala var. Türk kültürünün değişmez geleneği. Ofislerimize de girmiştir elbet. Bu türün bayan mensuplarının profili çok bellidir. Yaş 30 üstüdür, en az 1 çocuk vardır, çocuk yuvadadır, yemekte çocuğu olmayan diğer bayan ofis üyelerine çocuk doğurmak, evlilik gibi konularla ilgili öğütler verilir, patlıcan musakka yerken doğum kesesinin patlamasından söz edilir, sonra da yemekte bir erkek olduğunu farkedince "ay senin yanında da konuşuyoruz ama ay hahahayt" diye sol elin tersine giderek yaklaşılır. Hafta sonu tarikatın diğer üyeleriyle gün yapılır, varsa facebook hesabına bu resimler ve çocuğunun arap ezgisiyle dans ettiği videolar eklenir.

4-Spekülasyon adamı: Ben bu maddeyi bir yerden hatırlıyorum. Yukarıdaki 10 iğrenç öğrenci modelini açın. 7 numaraya bakın. O adam büyümüştür işte. Zamanında devamsızlık hakkı 30 güne çıktı", "bu sene bütün sınavlar çan eğrisiymiş","fınalde sırf yorum soruyormuş", "din hocası derste namaz kıldırıyormuş" gibi spekülasyonlar yaratan adam bu sefer ofiste "zam % 10'muş ama pazarlamacılara % 20 operasyona % 4'müş", "banka satılıyormuş", "en az 100 kişiyi işten çıkaracaklarmış", "bizim şef pazarlamadan Hülya'yı yiyormuş" şeklinde spekülasyonlara terfi etmiştir. Bu adamın msn listesinde 200 facebook listesinde en az 500 adam vardır. Zira dedikodu gazetesinin genel yayın yönetmenidir.

5-Asslickers: Yaptığı her şeyi üstünün gözüne sokan, attığı her maili bölüm amirine cc'leyen, toplantılarda sürekli "ay müdür bey bizim de üstümüzde çok yoğunluk var" şeklinde sürekli dert yanan ve "isim vermek istemiyorum müdüre hanım ama Flying Dutchman her gün ofise geç geliyor, e insan biraz şey oluyor tabi (ne oluyor?)" şeklinde konuşan güruhu geçmemek gerekir. Bu kabilenin kıç yalama potansiyeli o kadar geniştir ki gerektiğinde üstünün en rezil esprisine bile gülme, özel davetlerde yanına oturma, varsa üstünün çocuğuna şirinlik yapma, beraber tatil planları yapma, hatta gideceği yeri öğrenip planlarını ona göre uygulama gibi sortileri de vardır.

6-Ofisin yalnız kalpleri: Acırım bu arkadaşlara. Ofise yeni gelmiş her genç bayan onlar için potansiyel birer sevgilidir. Her ofiste 2-3 adet bulunurlar. Kendilerine sürekli "ooo Müjdat yeni geleni gördün mü, iyisin" tadında potansiyel abaza-sapık muamelesi yapılır. Ama bundan gocunmazlar, ikinci üçüncü gün suratlarında yavşak bir gülümseme ile ilgili bayanın yanına gidip "alışabildiniz mi ehehehe, yemeğe çıkıyoruz siz de gelin istersenisss" tarzı bir muhabbete girer yemekte söz konusu şahsın yanına oturup rezalet 2-3 espri yaparlar, ama zaten o an maça zaten 1-0 yenik başlamışlardır. E son dakikada oyuna girecek "genç" Semih de yoktur ellerinde. O halde kalırlar.

7-Servis Voleciler: Yok tenis oynayanlar değil, servisi dört gözle bekleyenler. Hiç abartmıyorum Türkiye'deki şubemde saat 18:01 olunca alt kata inip camın önünde servis bekleyen bir iş arkadaşımız vardı kulakları bomlasın. Zaten bu isimler saat 17:50 olunca toparlanmaya başlarlar, yanındakilerle muhabbet etmeye girişirler. Saat 18:00 olunca da aşağı inip servise binerek şöförle muhabbete girişirler. Bunun da öğrencilik hayatı benzerdir. Zira dersin bitmesine 5 dakika kala defteri kalemi çantaya atıp zili bekleyen çakallar vardır ya. İşte onun ofis versiyonudur.

8-Aktivite Adamları: "Bir şube yemeği düzenleyelim" , "arkadaşlar hafta sonu bir toplanalım", "bir halı saha maçı yapalım ya bu kadar erkeğiz", "hisar konserleri başlıyor ya programı mail atsa ya birisi", "beyler bowlinge var mısınız yarın akşam", "osman şu iddaayı yatıralım bu akşam"........Canım kardeşim bir motorun soğusun. Nedir bu aktivite hırsı? ABD Temsilciler Meclisi bu kadar toplanmıyor nedir bu bitmek tükenmez bilmeyen enerji? Nereden geliyor? Tamam asosyallik kötüdür ama hipersosyallik de çok iyi değildir. Arada bir evine git çay iç, Ihlamurlar Altında'yı izle, World Of Warcraft oyna ne bileyim. Hem o değirmenin suyu nereden geliyor? Zaten senle yapılan iddaa da hiçbir zaman tutmaz.

9-Cam adamlar: Aslında bu ekip 2 koldan gelişir. Birincisi sürekli rapor alanlar. İkincisi de aynı sıklıkla izine çıkanlar. İkinci gruptakiler takdire şayandır. 15 yıldır aynı kurumda çalışır ve ilk yıllarda gerek tatile çıkacak birisini bulamadığından gerekse de "idealistim, müdür olacağım" hırsından izine çıkmazlar. Derken 15. sene sonunda toplam 150 gün izin hakları olur. Artık ne müdür, ne amir, ne kasaba şerifi olamayacaklarını anlayınca verirler coşkuyu izine. Sana da her kendisini sorana "izinde" deme görevi düşer. Ata bey nerde? İzinde beyefendi pazartesi gelecek. Ata izinde ha, Atam izindeyiz, ehehehe...... Yürü git lan...

10-Arkayı Beşleyelim Elfleri: Geldik en sevdiğime. Pazartesi günü sabah 8 buçuk. Benim suratımdaki yastık izi gitmemiş, şimdiden Cuma gününün hayalini kurmaya başlamışım. Arkadan bir ses: "Dutchmaaaaaan olm nasıl koydular demedim mi ben, bu seneyi unut unuuuuut, yerler adamı yerler....". Yesinler de bir kere de seni yese birileri. Bu ofiste ertesi gün tuttuğu takım sebebi ile arkadaşını kızdırma adamları daha pazar gecesi ertesi günün planlarını kurar, rakibi eğer yenilmişse yatağa daha bir mutlulukla gider, sabah gülerek kalkar. Serviste oturur oturmaz "Naci bey ne oldu ya dün akşam eheheheh" diye terbiyesizleşir. O an ailevi problemleri, maddi durumu, patronunun aslında bir şerefsiz olduğu hiç umurunda değildir. Futboldan çakıp çakmadığı da önemsizdir. Ofise girer kurbanlarını seçer. "Aykut beeeeeey, Guiza var ya Guiza........."

by forzabrian, Barad-dur, tunchay, Flying Dutchman

Klişe serileri

10 İğrenç Yılbaşı Klişesi
10 İğrenç Otobüs Klişesi
10 İğrenç Öğrenci Klişesi
10 İğrenç Dövüş Filmi Klişesi
10 İğrenç Felaket Filmi Klişesi
10 İğrenç Korku Filmi Klişesi
10 İğrenç Romantik Komedi Klişesi
10 İğrenç Hollywood Polisiye Klişesi

TOP 10 İĞRENÇ YILBAŞI KLİŞESİ

2008-12-16T10:33:00.007+01:00

Geçtiğimiz yılbaşı öncesi ufak bir fetva yayınlamıştık aslında, yapılması ve yapılmaması gerekenlerle ilgili. Gördük ki, kimse kulak asmamış. Herkes aynı tas aynı hamam. Türk insanının yıllardır yılbaşında oynadığı bir senaryo var. Değişmiyor. Bizim yılbaşı ritüelimiz yanı, bu sene de ilerleyen senelerde de aynı olacak. Son 10 yılda batı kültürünün de etkisiyle iyice raya oturan tipik davranışlar ve şahit olduğumuz olaylar var. Şurda 15 gün kalmışken, göreceklerinize şimdiden hazır olmanıza yardımcı olacak bir liste yaptık. Kategoriye Türk olmasına, hayatında kiliseye gitmemiş olmasına, bir tek Şükran Günü Duası okumamasına, Yehova'yı Yalova'nın ilçesi sanmasına rağmen rağmen Noel'i kutlayan anlayamadığım kesimi almadım. Türk insanının Top 10 Yılbaşı Klişesi.

1-Hristiyanlık karşıtları, yerli malı adamları: Yılbaşı yaklaşır, bu grubun mensuplarına gidip "yılbaşında ne yapıyorsun?" diye sorarsın. Aldığın cevap Ulubatlı Hasan kıvamındadır. "Hz. İsa'nın doğum gününde neden eğlenecekmişim ki, bizim bayramlar başka zaman". Öyle bir konuşur ki sanki Hammurabi Kanunları'yla yaşıyor, Tonyukuk takvimini kullanıyor. Yahu bütün ömrünü o takvime göre organize ediyorsun, doğum gününü o takvime göre kutluyorsun da, iş yılbaşına geldiğinde mi Hz. İsa'ya teslim olmuyorsun. O zaman 5 Ocak'ta git patrona söyle "bugün bizim takvime göre yılbaşı, ben tatile çıkıyorum". Alırsın...tatilini....

2-Evde Sabahlama İnsanı: Bu tipler yılbaşındaki ortamı daha 22 Kasım'dan planlayan adamlardır. Her muhabbette "eeee yılbaşında ne yapıyoruz" muhabbetini açarlar. Açtıkları gibi de hemen yılbaşı felsefelerini ortaya koyarlar. "Beyler alırız içkimizi dışarıda yürürüz, pahalı mekanlara ne para bayılıcam, evde sabahlarız, ortam olur". Ortam dediği de 4 tane sap erkeğin oturup televizyona bakıp 3. biradan sonra "kimseye hakettiğinden fazla değer vermeyeceksin arkadaş" veya "bu kızları anlayamazsın abi" şeklindeki müthiş Freudyen aşk hayatı saptamalarıdır. Ertesi gün, tanıdığa haber salınır. "Off yılbaşı gecesi ne ortam vardı ha, sabaha kadar içtik, eğlendik, Hasan niye gelmedin yaaaa".......Seneye inşallah canım, seneye..

3-İğrenç espri adamları: Bu dünyanın 2 büyük kitle imha silahı vardır. Birisi atom bombası, diğeri de yılbaşı esprileri. Ofisten çıkmak üzeresindir, herkesi kutlamışsındır, tam çıkarken arkadan bir ses gelir "haydi seneye görüşürüz". O an "neden ölüm cezası var?" diye düşündüğüm çok olmuştur .Zira bu adamın 2 Ocak sabahı ofise girildiğinde yapacağı espri de bellidir. "Eee n'aber, geçen seneden beri görüşmüyoruz he he he he". ......Bazen insanlardan sabun yapmak çok kötü fikir değil diye düşünüyorum.

4-Yurt dışı sevdalıları: Yılbaşına saatler, hatta dakikalar kalmıştır. Mekan farketmez, grubun içinden bir ses yükselir "aaah ah şimdi New York'ta Sydney'de olmak vardı"....Hemen cevap gelir. "Sorma kanka, kuzenim geçen yıl Prag'a gitti, nasıl eğlenmişler var ya"...Bu muhabbeti dışarıdan birisi görse, her birinin 18 yıl yurtdışında ateşelik yaptığını sanar. Hayır, bu yurt dışındaki yılbaşına özlem adamlarının bazısı hayatında Kapıkule'den (bazıları Avcılar diyelim) dışarı çıkmamıştır, bazısı da taş çatlasa 1 kere gitmiştir. Ama her yılbaşında, 30 sene boyunca anlatırlar, özlemle anarlar. Tamam yurt dışında kutlamak güzel bir anıdır ve farklı tatlar içerir de bunu sürekli dile getirmenin anlamı nedir çözmüş değilim. Ama şimdi Tokyo'da olmak vardı o ayrı....Geçen sene bizim patron gitmiş...of of of...

5-İkramiye adamları: 1 Ocak bu insanlar için bir tek açıdan önemlidir. 7 rakamla başlayıp amortiye kadar giden "kazanan numaralar" ekini ele almak ve kendi numarasını aramak. O adam 2 Ocak'tan 31 Aralık'a kadar geçene 364 gün yılbaşı ikramiyesi biletlerini almak için para biriktirir. "Talih dağıtan Sümeyye Abla" veya "Abdürrezzak abi" bayisinden de gidip deste deste seri halinde bilet alır. Ekranın karşısına geçer. Evdeki misafirlerle mutlaka "bu sene kesin doğu illerine çıkar", "bu sene çeyrek bilet hocam kesin, dağıtırlar ikramiyeyi", "mafya yedirmez o parayı" muhabbetlerini yapar. Çekiliş yapılır. Bizimkine en fazla son iki rakamına göre bir ikramiye vurur. Teselli bellidir. "İyi be bilet paramız çıktı ehe ehe"......

6-Sofrasıyla rezil olanlar: Yılbaşını "mide festivali" olarak gören kesimi atlamamak lazım. Bu kesim hindili iç pilav olmadan sofraya oturmaz misal. Mc Dougall hanedanından geliyordur ya. Oturur yer hindisini. Sonra geçer ekran başına. 2 kase fındık, 2 kase tuzlu leblebi, 2 kase kuru üzüm, votka. Eve çam ağacı alınır, halbuki çam ağacı bir yılbaşı değil Noel geleneğidir, bize 6 gün sonra idrak eder. Çam ağacının ışıklarını yakmaya çalışırken, voltaj düşer, elektrik kaçağı olur ev yanar......Sonuç: 1 Ocak, ishal, yanmış mobilyalar, akşam yemeğinde kuru fasulye-pilav......Senin neyine yahu hindili, iç pilav.

7-Taksim'den yılbaşı manzaraları: Bu numarayı her sene nasıl yutturuyorlar, ya da yutturmasalar bile nasıl hala değiştirmediler bilmiyorum. "Taksim'den Yılbaşı manzaraları" haberi girer. Tramvay zilini çalarak raylardan geçer, kamera onu izleyerek muhabire doğru kayar. Muhabir "işte yılbaşı akşamı falan filan" gibi bir şeyler anlatır, derken köşedeki kedi gösterilir, elele yürüyen çiftlerle "yeni yıldan beklentiniz nedir?" röportajı yapılıp "herkes için mutlu bir yol olsaaan" cevabı alınır, sonra da yılbaşı gecesi gül veya mendil satmakta olan küçük çocuğa arabesk türkü söyletilip "arkadaşların eğleniyor, sen çalışıyorsun di mi?" şeklinde duygu sömürüsü yapılır. Yılbaşında çalışan bekçi, doktor, İETT şöförüne geçilir...Her sene yutar mıyız? Agop'un kazı gibi yutarız hem de...

8-Yeni yılın ilk çocuğu haberi: İşte yıl 3158'e gelip Türkler uzayda Chellenger Uzay Üssü kursalar da değişmeyecek bir klişe. Yeni yılın ilk çocuğu haberi. Kadıncağız ter içinde doğum yapmıştır., afedersiniz (blog yazarı mafaldanın notudur) malum bölgesi 1 metre çapına gelmiştir, o zor durumda gidip "Allah analı babalı büyütsün, adı ne?" diye sorarlar. Ne bekliyorsun adını? "Eugene New Year Kahvecioğlu" mu? Sana ne hem? Hem bunu kim belirliyor? Bu iş için atanmış bir nöbetçi doktor mu var telefon başında? Her hastaneden yılbaşını geçince ilk doğum haberini ulaştırana ikramiye mi veriyorlar? Bu heyecan nedir çözemedim.

9-Yılbaşı çekilişi: İşte Türk gençliğinin önlenemeyen kabusu. Yılbaşı çekilişi. Yılllar önce ilkokulda karşıma çıktı. Bir çocukluk hevesidir dedim geçtim...O geçmedi ama. Ortaokul boyunca sürdü. Lisede gurur meselesi oldu. Üniversitede rekabet meselesi oldu. Ofiste arkadaşlık belirleyici oldu. Sen ne menem bir şeysin yılbaşı çekilişi? Kuralar hazırlanır, kağıtlara yazılır, isimler belli olmasın diye kağıtlar aynı boyda kesilir, kim kime çıkmış merak edilir, dedikodu yapılır, sanki UEFA Şampiyonlar Ligi kurasıymış gibi kura çekimine fesat karıştığı iddia edilir, hediyeler verildiğinde herkes kendi hediyesine değil, başkasının hediyesine bakar, kitap hediye edilen yüzünü buruşturur hediye edenle arkadaşlığı keser, agudik elmayı ikiye kesip ketçapla "canım arkadaşım" yazan herif büyük sükse yapar ama. Bir tane kıçı kırık elma için Dostoyevski harcanır.

10-Kırmızı nokta adamları: Yıl 1990. Saat 02:00 olur. Yatmaya hazırlanan aile eşrafının delikanlısı televizyona doğru yönelir. "Geç oldu yatmak lazım" şeklinde esner. Amaç bellidir. Show Tv'nin yılbaşı gecesi yayınladığı makaslana makaslana 45 dakikaya inmiş erotik filmi uygun zemin koşullarında izlemek. Bir nevi yeni yılın ilk hediyesidir o. Yıla nasıl girersen öyle gider felsefesinin dayanağı. 2000'li yıllarda bu akım yerini Cİne 5 bedava kuşağın bırakmıştır. Sene boyu gözlerin kısarak izlendiği şifreli filmlerin bir ödülüdür bu. 2000'li yılların sonunda ise artık moda dünyasına da el atılır. Bu zevk de endüstriyelleşmiştir lanet olsun. Victoria's Secret defileleleri izlenir. Gabardin kumaş, penye, saten rüyalar eşliğinde uykuya dalınır.

by forzabrian, Gorky, mafalda, Flying Dutchman

Klişe serileri

10 İğrenç Otobüs Klişesi
10 İğrenç Öğrenci Klişesi
10 İğrenç Felaket Filmi Klişesi
10 İğrenç Korku Filmi Klişesi
10 İğrenç Romantik Komedi Klişesi
10 İğrenç Hollywood Polisiye Klişesi

10 YIL

2008-11-28T13:42:00.004+01:00

Yıl 97-98… Biraz daha tecrübelenmişiz Şampiyonlar Ligi serüveninde. Ya da en azından biz öyle sanmışız. Galibiyetle başlayıp gruptan çıkarız hesaplarına dalmışız. Sonrası ise rakibin sürklase edildiği bir maçın 74. dakikasında Bülent Korkmaz’ın ıskası ve Chapuisat’ın golüyle gelen acı mağlubiyet. Yeni Açığın sağ köşesinden hafıza kayıtlarıma geçen tek olay bu değil. Bir de 90’da Hagi’nin üst direkte patlayan frikiği ve Gorky’yi o andan itibaren tutamayışım. İsyandı bu. O oyuna, o haketmişliğe karşı gelen mağlubiyete isyandı.

Dün de isyan ettik Gorky’le… 10 sene yaşlanmış olarak ve stadın bir başka köşesinden. Ama bu isyan hiç de 10 yıl öncekine benzemiyordu aslında. Beyaz şort üzerine parçalı ne de güzel bir görüntüydü. O formalar salınırken yeşilin üzerinde gözlerimiz parıldıyordu, içimiz titriyordu. Ama kim anlardı ki bizim gibi binlercesinin bu halinden. Anlamadılar da… İsyan edilecek başka şeyler vardı bu sefer. Acz içindeki bir hoca ve beraberliğe razıyım hali mesela. Ya da yenik girdiği son dakikalarda ileri koşmayan, önündeki adama pas bile atamayan topçular vardı. Başındaki Alman ekolüne (!) inat disiplin fakiri bir takım.

Ben taktik konuşmayı, kadro kurmayı sevmem. O işi yapan yüzlercesi var piyasada, hatta tribünlerde sağımızda solumuzda. Ruhunu kaybediyorsa bir takım hangi taktik çözer birşeyleri? Ezeli rakip deplasmanında açığa çıkan dün de tavan yapan bu ruhsuzluğu. Re re re ra ra ra haykırışını duyduğunda bile geçmişine ihanet eder gibi yürümeye devam edenleri nasıl affeder peki bu bünye? Nasıl içine sindirir?

Bari o parçalıya ihanet etmeyin de turuncudan devam edin bu sene. Ne Bülent, ne de Hakan abinizin tırnağı olamazmışsınız onu da anladık sayenizde.

by forzabrian

ISSIZ ADAM

2008-11-17T21:00:00.002+01:00

Yaşlanıyorum galiba. Bu duygusallık onun eseri olmalı. Nicelerini gördü bu gözler, çok yıkıcı olanlarını da izledi. Babam ve Oğlum’dan taş gibi, dimdik çıkmıştım halbuki. Ama bu sefer ki dağıttı beni. Boğazımı düğümledi.

Bizim kuşağın aklında siyah-beyaz karelerden oluşan Ediz Hun’lu, Hülya Koçyiğit’li “Nayır, n’olamazlı”, pembe panjurlardan ibaretti Türk usulü romantizm. En güzelini, en etkileyicisini de ecnebiler yapardı hep. Ancak, o klişe Çağan Irmak’ın Issız Adamı’yla cumartesi akşamı sona erdi adıma.

Burada filmi uzun uzadıya anlatmayacağım. Zira, iş güç sahibi çapkın bir bekarın günün birinde karşısına çıkan birisiyle yaşadıkları ve gel-gitleri üzerine şekillenen sade ve mütevazi bu aşk filmini bir yandan Cemal Hünal ve Melis Birkan’ın oyunculuk başarıları, diğer taraftan da 70’li yılların Ayla Dikmenlerinin, Semiramis Pekkanlarıını, Nil Buraklarıını biraz da kıyıda köşede kalmış o müthiş şarkıları bu hale getirmiş.

Tüm salonu “Gözüme bir şey kaçtı” moduna sokmasına tamam da, beni bile bu kadar zorlaması pek normal gelmedi bana.

İşin özü; izlenmeli.

by forzabrian

EZELİ REKABET-28

2008-10-31T14:23:00.003+01:00

by forzabrian

2.4

2008-10-23T00:07:00.004+02:00

Çağdaş futbolun gerçeğidir istatistik ancak bazıları için pek birşey ifade etmez. Çünkü çok zaman istatistikleri alaşağı etmiştir bu oyun. Ben de futbolun ilim kısmına pek itibar etmeyenlerdenim ama bir çırpıda Galatasaray'ın bu sezon Turkcell Süper Ligi'nde attığı 17 golü oynadığı maç sayısına böldüğümde yazının başlığına ulaştım. Aslında bu matematiksel durum, belki de bu sezon için bizlere bazı ipuçları sunuyor. Zira Galatasaray, şu ana kadarki 4 Avrupa Kupası maçında da 2 gollük bir ortalama yakalamış durumda.

Aslında herşey Trabzon maçında atılan son gol ile başladı. O 4 paslık varyasyon ve golün atılışındaki rahatlık çorap söküğü gibi getirdi bunları aklıma.

Benim yaşımın yettiği kadarıyla, bu kadar çok bitirici ayağın olduğu bir kadro hatırlamıyorum bu kulüp adına geçmişte. Hatta diğer kulüpleri de bu işin içine katabilirim. Ne Tanju-Uğur-Prekazi'li ne Kosecki'li, ne Kubilay'lı ne de Hakan-Arif-Hagi üçlüsünün yanına yer yer Adrian Ilie’nin de monte olduğu son efsane kadro dahil hiçbir kadro görüntü itibariyle bu bolluğu yaşamadı.
Lincoln-Baros-Kewell'ı bir nefeste sayıp, ardına hafızanız Nonda ve Arda'yı ekliyorsa sanırım yukarıdaki tespit yeterince anlam kazanmış oluyor. Ve tüm son vuruş istikrarsızlığına rağmen Ümit Karan'ı. Bundan tam 20 sezon önce Fenerbahçe 36 maçta attığı 103 golle ve maç başına 2.8’lik gol ortalamasıyla şampiyon olmuştu. O günden bugüne de 50. sezonunu yaşayan resmi ligimizin bu rekorunu kırmaya en yakın kadro yapısı Galatasaray'da oluştu bu sene. Olur veya olmaz onu bilemem de bu takımın maçlarında bol gol izleneceği aşikar. Bir de bu durumun defans ayağı var ki onu da hesaba katınca durum daha da ilginçleşiyor.

Günümüzde kollektif futbol her açıdan oyunda dağılımı öngörüyor olabilir, ama gözler de her daim becerisi yüksek, göze hitap eden bu tarz adamları aramıştır geçmişten günümüze. Zira bu ayakların attığı goller de bir başka olmuştur hep. İstenir ki her golün anonsunda bu isimler söylensin. 34 maçlı ligimizde 3 gol ortalaması pek kolay görünmese de bu isimlere bakınca imkansız değil gibi geliyor bana.

“Valla kombineye o kadar para verdik, çuvalla gol izlemek hakkımız” der, bugünkü maçta "Banane, kalkın burası benim koltuğum" zırlamasına haiz taraftar pardon sorumlu müşteri sıfatıyla (!) da yazımı tamamlarım.

by forzabrian

10 İĞRENÇ OTOBÜS KLİŞESİ

2008-10-17T01:09:00.004+02:00

Yanlış hatırlamıyorsam eğer düzenli olarak 1994 yılından, Türkiye'den ayrıldığım 2007'nin Aralık ayına kadar 13 yıl boyunca kullandım İETT ve halk otobüslerini. 5 senelik üniversite hayatındaki EGO otobüslerini de katmak lazım araya. Hollanda'da aşağı yukarı 1 senedir kullanıyorum. Aşağıdaki listenin aynısını yap deseler en fazla 3 madde çıkartırım. Henüz 1 seneyi doldurduğumdan değil, anlatacak bir şeyin olmaması. En fazla yüksek sesle konuşan Faslı gençlerden bahsedebilirim o kadar. Ama Türkiye bambaşka. Bir ülkenin sosyal yapısı ile ilgili fikir almak istiyorsanız gözleyebileceğiniz bir kaç yer var. Asker kışlası, üniversite yurdu gibi. Belediye otobüsü de bunlardan birisi. Öyle ilginç bir havası vardır ki bu aracın içine binen adamın gelir düzeyi, toplumsal statüsü ne olursa olsun herkesi aynı seviyeye getirir ve aynı davranışları sergiletir. Bize de yazmak düşer.

1-"Kronik ilerleme" teşhisi koyulan muavin modeli: Halk otobüsünde biletçi olmak için gereken özelikler. Açık mavi gömleğiniz olacak, son teknoloji harikası ama adını bile telaffuz edemediğiniz, duraklar arası oyun oynayacağınız bir cep telefonunuz olacak bir de otobüste sürekli arkaya ilerleme hastalığınız olacak. Halk otobüsleri biletçileri maalesef şanssız bir ruh halindedir. Bu arkadaşlar otobüs boş olsa ve tüm yolcular oturuyor olsa dahi, birini ayağa kaldırıp arkaya ilerletmek için gözleriyle hep otobüsün içini süzerler. "Çift sıra yapalım, gençler cama dönelim, bekleme yapmayalım" şeklindeki sözler bu güruhun değişmez vecizeleridir. Unutulmaması gereken ise bu biletçilerin oturduğu koltuğun altında veya yanında hep pis kokan bir beyaz bidon bulunmasıdır. Halk otobüslerinin olmazsa olmazıdır.

2-Orta Kapı Sorunsalı: Otobüste inmek için düğmeye basılır. Şöför durur, arka kapıyı açar ve ortayı atlar. Ortadaki güruh haykırır "orta kapı" diye. Yalnız bazı talihsiz gençler körüklü otobüste olduklarını unuturlar. Zira 4 kapılı otobüsün orta kapısı yoktur. Daha doğrusu vardır da iki tanedir. Nitekim şahsım bir 14B Ümraniye Birlik Mahallesi otobüsünde şöförün yolculardan gelen "orta kapı kaptan" sorusuna "hangi orta kapı iki tane var?" şeklinde Pisagor matematiği ile yaklaştığını görmüştür. En iyisiarka kapıya ilerlemek ve bu sorundan kurtulmaktır. Tabi kurtulduğunu sanmaktır diyelim. İlerki maddelerde göreceksiniz.. (by forzabrian)

3-İnerken hadise çıkaran model: Bu grupta baskın 2 örnek vardır. Otobüs 80 km hızla giderken, otobüs durağına 5 metre kala düğmeye basıp, şöför doğal olarak durmayınca düğmeye bastığını iddia eden ve üstüne üstlük şöförü dövmeye giden ya da eğer yaşlı bir baynsa bir sonraki durakta inene kadar şöföre saydıran, otobüsten indikten sonra da ön tarafa doğru yürüyüp laflara devam edenler birinci gruptadır. İkinci gruptakiler benim daha da sevdiklerimdir. Otobüsten inmek için kapıya hareketlenilir. Önünde barikat oluşturan yolcuya "hanımefendi müsaade eder misiniz" denir, cevap fitili ateşler "biz de inicez beyefendi, nedir aceleniz". 10 saniye sonra müsabaka başlamıştır. Kırmızı köşedeeee (by forzabrian, Barad-dur)

4-Cam kapattıran model: Aylardan Ağustostur. Sıcaklık 185 derece civarındadır. Yani demem odur ki o an "güneş parçalansın ömür boyu karanlıkta ve soğukta kalmaya razıyım" dersiniz. Otobüse binersiniz. Otobüsün içi daha da kötüdür. Çare bulunur, otobüsün camı açılır, aracın ivmesinden gelen rüzgar ize çöldeki vaha gibi gelir. Bir "oh" çekersiniz. Arkalardan % 99 bir bayan seis gelir. "Camı kapatır mısınız esiyor da bu tarafa doğru". Steve Harris Iron Maiden'ın ilk albümündeki Sanctuary şarkısında şöyle yazmıştır. "I've never killed a woman before, but I know how it feels". Harris'in bu şarkıyı 500 ES otobüsünde Ağustos ayında cam açmaya çalışırken yazdığı söylenir. (by Barad-dur)

5-Otobüsü her yerden geçiren model: Yer Ümraniye. Otobüs Tepeüstü-Mecidiyeköy otobüsü. Otobüse binen yolcudan soru gelir. "Köprüden geçiyor mu?". Hayır Keanu Reeves kullanıyor otobüsü Avrupa'dan Asya'ya atlayacağız. Türk otobüs yolcusunda otobüsün bariz geçtiği durakları dahi soran ve de tam tersi hiç alakası olmayan mekanlardan geçip geçmediğini soran bünyeler vardır. Bostancı-Kadıköy dolmuşuna "Güngören'den geçer mi kaptan?" diyen adam yaşıyor bu memlekette. Ben nasıl kalkınayım? (by forzabrian)

6-Last Man Standing Modeli: Bunun adını ben koydum. Her yer boş koltukla dolu olsa bile ayakta durma hastası bazı insanlar vardır. Ömrüm boyunca çözemediğim şahıslardır. Zira otobüs en keskin virajlarda kaykılsa da, yere yuvarlanma tehlikesi atlatsa da, arka kapının yanındaki demire dayanılır. O an ne hissedilir nasıl bir motivasyon vardır bilemiyorum. Bir ihtimal otobüsteki bayanlara "bakın en büyük sarsıntılarda bile kendi ayakları üzerinde duran bir erkeğim" mesajı verilmek isteniyor olabilir.

7-Fellowship of The Akbil Modeli: Akbil kardeşliği. Birinci maddedeki muavin işkencesini çekmemek için doğrudan arka kapıdan otobüse binen modeller vardır. Ancak bu beraberinde bir bedeli de gerektirir. Akbil arka kapıdan elden ele ön kapıya gönderilir. En ön kapıdaki akbili hüküm dağına basar, geri gönderir, yol üzerindeki herkes akbil kardeşliğine katılır. Aynen yüzüğü takanın yok olması gibi arada öne uzatılması için gelen akbili cebine attığı gibi yok olan tipler de yok değildir. Hatta bu işi her sabah yaparak köşeyi dönen ufak çaplı bir kartel halen Ümraniye'de faaliyettedir. One akbil to rule them all. (by forzabrian)

8-3 maymun adamı: İkinci maddede orta kapıda olan bu sefer arka kapıya olur. Şöför arka kapıyı açmaz. Bu sefer bağırışma arka kapıdan başlar. Ama ne olursa olsun şöföre kadar ulaştırılamaz. İşte bu anda arada köprüyü kuracak arkadan gelen sesi öne iletecek bir adam vardır. O adamlar da genelde sessizdir. Siz suratına bakıp "arkadaşım arka kapıyı açsın şöför söyleyin" diyene kadar da kılını kıpırdatmaz. Bu tiplerin bir diğer özelliği burnuna uzatılan ve ön tarafa gönderilmesi istenen akbili siz söyleyene kadar almamasıdır. (by Gorky, Barad-dur)

9-Orta kapıdan otobüse yükleme yapan işportacı modeli: Otobüs durakta durur, orta kapıdan incek olan iner. O kaşla göz arasında otobüsün ortasına doğru 2 büyük siyah torba fırlatılır. Fransa nükleer denemelere Hint Okyanusu'nda değil 130 Kadıköy-Tuzla hattında başlamıştır. Değil tabi, otobüse işportacı binmiştir. Torbalar uygun yere yerleştirilir. Şöförün yanına gidilip ücret verilir. Bu eğer halk otobüsü ise biletçinin yüzündeki hoşnutsuzluk doruğa çıkar. Otobüse ilerleyemeyen iki cansız varlık binmiştir. Onun rahatsızlğı yol boyunca yüzünde kalır.(by forzabiran)

10-Marathon Man modeli: Soyu maalesef tükenen canlılar olduğu için Göztepe Köprüsü durağında koruma altına alınan bir türdür Marathon Man modeli. Bineceği otobüs duraktaki diğer otobüslerin arkasında kalıp duraüğın 100 metre gerisinde dursa da ayakta kalmamak için oraya kadar giden, şöförün kapıyı açması için cama tıklatan, ancak tam o sırada durağın boşalması ile otobüs asıl yerine hareket edince, kapıya paralel olarak ABD başkanının korumaları gibi koşan bu türün eli siyah poşetli devlet memuru olanları Paris Louvre Müzesi'nin modern kleksiyon bölümünde sergilenmektedir.

11- Bonus track - Walkman dinleyen sağır adam: Sağır dememin sebebi bir insanın o derece yüksek sesli müziğe nasıl dayanabildiğidir. Acı olan otobüslerde bu tür yüksek sesle müzik dinleyen şahısa kimsenin uyarıda bulunmaması ama uyarıda bulunmayanların tümünün arasında şahısa bir dolu laf söylemesi vardır. Şahsım bir Esenboğa seyahati sırasında yanımdaki yolcunun 8 kere üstüste yüksek volümle "Can Kırıkları"nı dinlemesi sonucu Şebnem Ferah'ı "artık uzun cümleler kurarak" anmıştır.

CLUB PHASELİS, DARALDIK HEPİMİZ

2008-09-12T00:54:00.005+02:00

Bugüne kadar hiç yanlış seçim yapmamıştım. Bununla da gurur duyardım. Ama her şeyin bir ilki varmış. Hem de ne ilk.

Herşey dahil ya da ultrası, adı herneyse tatil köyü konseptlerini az çok biliriz hepimiz. Bunlardan bir tanesini de biz seçtik bu yaz. Hani tüm yıl yorulduk, bir hafta da olsa sorunsuz, güzel bir tatil yapalım dedik. Halt etmişiz. Daha önce de bu tarz tatil yaptım ama böylesine hiç rastlamadım. Belki blog teamüllerinin dışında bir yazı olacak ama anlatayım ki siz de aynı hataya düşmeyin. Hatta burasının birkaç kilometre yakınından bile geçmeyin.

Yer Club Phaselis. Antalya-Göynük’de Torosların kıyısında muazzam bir koyda bulunan tesisin adı. Doğa-manzara-deniz. Bunlar muhteşem. Keşke tatil bunlardan ibaret olsaydı. Tatili alırken de tereddüt etmiştik gerçi ama dedim ki kendi kendime “Oğlum değiştirme fikrini, sonra aklın kalır. Hem bu kadar fiyat istenen bir yer ne kadar kötü olabilir?”. Şimdi gülüyorum. Çünkü kötü olmadı, kabus oldu. Tesis 25 yıllık ve Hill Roomlar dışında doğru dürüst tadilat görmemiş. Fransızların elindeyken herşey güzelmiş ancak Konyalı bir aile satın alınca Türk’ün turizm anlayışı devreye girmiş besbelli. “Yemekler iğrençti, odalar pisti, çalışanlar duyarsızdı” gibi standart hizmet problemlerini buraya yazmayacağım. Zaten tesisten içeri adım atınca yanınizda bonus olarak bu problemleri veriyorlar. Evet evet daha kötüsü var.

Anladık tesis doğanın içine konuşlanmış. Elbet haşere olacak ama ilaçlarsın değil mi? Çözüm üretirsin. Müdürlere sorsan, gün aşırı ilaçlanıyor efendim diyorlar. Ama odaya her girişte yeni bir canlıyla karşı karşıya kalıp, “Ulan acaba beni bu gece neremden ısıracak?” diye soruyorsun kendi kendine. National ya da Discovery’e sağlam ekmek var orada benden söylemesi.
Havuza sabah 11:00 e kadar girdin girdin yoksa Rus veletlerinin sabah kahvaltılarının dışavurumuyla birlikte yüzersin. Hadi bunu da geç. Bir arkadaş grubunun –ki içlerinden birisi de tanıdık çıktı- başına gelenler beni bu yazıyı yazmaya sevk etti. Olayın kahramanları ilk gün Club de Luxe adı verilen (bizim de kaldığımız oda türü) odalarına yerleşmişler. Bu odalar gecelik 220 YTL ama Hill Roomlardan daha ucuz. Varın yenen kazığı siz hesaplayın. İlk gecelerinde tuvalet taşar ve yeni bir Club odasına alınırlar. Bahsettiğim haşere istilası dayanlmaz hal alınca bu kez Hill Roomlara yani tatildeki 3.odalarına geçerler. Sıkın durun. Ve ertesi gece odanın alçıpan tavanı üstlerine çöker. Tesis ayağa kalkar. İçlerinden biri 17 Ağustos’u yaşadığından şok geçirir. Ufak tefek yaralarla atlatırlar, ama anlatılana göre kılpayı ölümden dönerler. Görenler odanın savaş alanına döndüğünü söylediler bize. Ama bir tane müdür teşrif etmez olay yerine. Ancak ertesi gün “Nolmuş yani?” tavrıyla yanlarına gelirler kazazedelerin ve çıkış günü de bu insanlardan oda farkı talep ederler. Onlar en son yüklü bir tazminat davasına hazırlanıyorlardı. Yakında belki yansır basına.

Bu işler yılsonu 15 milyon turist geldi demekle olmuyor demek ki. Avrupa’nın kalburüstü tabakası bize uğruyor mu sanıyorsunuz? Sadece buraya değil, herhangi bir tesise. Bu anlayışla ne versen yiyecek, komik paralarla tatil yapacak, kafasını tesisten dışarı uzatmayacak kesimi topluyoruz ülkeye. Kaymak tabaka nerde? İspanya’da orda burda. Bu anlayıştan Şekil A’da görüldüğü üzere biz de payımızı alıyoruz yerli turist olarak.

Neyse ülkeyi kurtarmayalım şimdi.

Club Phaselis , Phaselis, seni hiç unutmayacağım Club Phaselis. Babanı da sevmezdim zaten....

by forzabrian

Flying Dutchman'ın notu: Yorumlara kötü tatil anılarını alalım da bu yazının da böyle bir vesilesi olsun.

BACARDI

2008-07-23T00:18:00.004+02:00

İçki konusu hassas bir konudur içen ve seven için. Yaşadığımız şehir de gece hayatını sapına kadar barındıran ve yaşatan bir şehir olduğundan dışarıda tonla para dökersin kadehine ya da şişesine. Karşılığını da almak istersin fazlasıyla ki bu açıdan en risklilerinden biri de mojito belki de. Hani şu son dönem hammaddesi Bacardi olan ve reklam single’ı sinema salonlarını inlettiğinden beri ünlenen içki. Ama zahmetli sayılabilecek hazırlığı barmenleri zorluyor belli ki, o yüzden dışarıda pek içemiyoruz ağız tadıyla.

Blog tayfasından iyi olmasın sevdiğimiz bir arkadaşımız, cumartesi günü bu işin dibine vurdu. Öncelikle uzun uğraşlarla bulduğumuz limon şurubu (ne ararsan bulabileceğin belki de tek yer ama nedense bizim aklımıza en son gelen Anadolu yakasının teki; Kardeşler Şarküteri), soda, esmer şeker, taze nane yaprağı, yeşil limon (lime) ve tabii esasoğlan Bacardi. Püf nokta, esmer şekerlerin iyi ezilmesi ve nane yapraklarıyla bütünleşmesi. Çok küçük buz parçaları da olayın son noktası elbet. Bu efsane karışımla yoğun övgü aldı almasına da, PS ‘de Torres’le Cech’i çalımlayıp 3. golü atarken, o ne kederli fondipti be hocam.

Barad-dur’un bu herif kafayı iyice yedi iç geçirmelerini hissediyorum. Ne yapalım lige daha var. Biz de kulvarı değiştirdik. Valla bir an önce başlasın yoksa haftaya terbiyeli köfte tarifi veririm.

by forzabrian

RADIO FOREX

2008-07-04T11:32:00.005+02:00

Gırtlak için az yere girip çıkmadık şu İstanbul’da. Ancak bunca tecrübe gösteriyor ki, (istisnalar kaideyi bozmaz) salaş ve gösterişsiz mekanlarda ummadığın hatta bir daha hayatında tadamayacağın lezzetleri yakalayabilirsin. Bunlardan bir tanesi de Bostancı’da, meşhur kokoreççi Yılmaz abilerin (Üçel) yan tarafındaki istasyona paralel sokağın girişindeki dürümcüdür.

Etinin lezzeti bir kenara dürümün içine koyduğu domatesli soğanlı sumak ve bilimum baharatla yoğrulmuş, adına ezme denen o şaheser karışım orasını bizim için vazgeçilmez yaptı belki de. El mahareti fazla bir abimiz (son dönemde tezgaha pek geçmiyor) özellikle azalan ezmeyi tazelerken malzemeleri öyle bir hazırlıyor ki, tiyatro seyreder gibi karşısına geçiveriyorsunuz. Bir de aynı abinin önünden geçen çaycıya “Naber Meksika’nın para birimi” tadında olan yaratıcı esprileri var, gecenin bir yarısı alkol duvarını aştığımızdan mıdır nedir bizi güldüren. Başlık da ordan zaten.. 5 dakikada bir “Eveeeett Radio Forex’de canli yayındasınız” diye bağırmasından.

by forzabrian.

CITY OF ÖYS STADIUM

2008-07-04T06:15:00.005+02:00

Bu çizimler ne stad projesi, ne de büyüyünce mimar olma hayaliyle yanıp tutuşan bir çocuğun hezeyanıdır. Tamamen en ince ayrıntısına kadar düşünülmüş, planlı bir olayın mihenk taşlarıdır.

Sakın okuduktan sonra subjektif demeyin. Mağdur benim. O yüzden olayları ben aktaracağım.

Yıl 1996.. Gençliğimizin baharında, bizi saran ÖYS illeti ile tanışıp, kabus dolu günlere adım attığımız dönemler. ÖYS diyorum çünkü o dönem sınav iki aşamalı henüz. Gorky ile ben aynı dersanenin iki farklı şubesinde hafta sonlarımızı zehir ederek başladık sezona. İkimiz de Pendikliyiz. Ancak Gorky’nin şube Taksim’de olunca bir sömestr dayanabildi. Öğretim yılının ikinci yarısına başladığımızda ise yanımda oturuyordu. Dersler alabildiğince sıkıcı. Deneme sınavları, etüdler. Bir yandan sezon devam eder. Meşhur Show Tv li saat 12:00 maçlarının olduğu yıllar. Son dersler kırılır ortak kararlarla.. Ulan Gorky yoksa bunlar da mı oyunun bir parçasıydı?

İşte kritik nokta bu çizimler. O sıkıcı derslerde Gorky efendi Ali Sami Yen’i çizmeye başlar. Bana da dakka başı “olm ikizler pankartını nereye koysak”, “kapalıyı böyle çizdim”, “yeni açık” gibi sorular sorar ki, beni can damarımdan vursun. Günler geçer, sınavlar biter, sonuçlar açıklanır.

Gorky : İÜ İşletme
Forzabrian: Yüksek İstirahat

Kafada flashbackler çakar, Gorky’nin sözleri akis yapar beynimin içinde;

- Olm ikizler pankartını nereye koysak?

- Kapalıyı böyle çizdim…

- Hocam ne dediniz, Freud mu?

Eee ne de olsa rakip rakiptir. )))

Yıllardır şakasını yaptığımız bir geyiktir bu. Çizim ve dersleri kaynatma kısımları doğrudur elbet. Diğerleri hayal ürünüdür. Gorky’e kin beslemeyin okuyunca, o yüzden söylüyorum.

by forzabrian

DERBİ MESAİSİ - KIRMIZI ep. 2

2007-12-12T17:02:00.001+01:00

İçeriği yıllar itibariyle değişse de genel olarak rutin seyreden süreç ardından giriyoruz içeriye. Tamam; ezeli rakibim, bu heyecanın tadı başka yerde yok ama en sevmediğim de o. Her yer o iki rengin yansıması. O yüzden koridoru da soğuk, büfesi de yavan, tuvaleti de bir garip. Ah Ali Sami Yen’de olsam, bu merdivenleri çocuklar gibi ağzım kulaklarımda üçer beşer çıkmaz mıydım? Şimdi o yeşil sahayı gördüğüm anda yüzümü buruşturuyorum gayri ihtiyari. Maç öncesi köşeden köşeden baktığımda gördüğüm resim, tam da yeni stadın temelinin atılacağı şu dönemde karamsar yapıyor beni bir an. Ezeli rakibimin tribünü günümüz popüler şarkılarının nakaratları ile coşuyor. Dahili anonstan ıslık provaları ile yön buluyor. Stad dj’yi tribünden tezahurattan bi haber. Kendi kulübünü, taraftarını bir anda ofsayta düşürüveriyor. Daha iyi anlıyorum. Stad büyüdükçe, konfor arttıkça o renklere gönül vermiş bu işin kaynağından gelen dostlarım ve diğerleri oralarda bir yerlerdeler ama kumsaldaki kum tanesi kadar kalmışlar. Telsim tribününde yapılan koreografi gerçekten güzel duruyor. Onlar da bir şeyler için çabalıyorlar. Saygıyı hakediyorlar. En azından biz tribünler olarak medyanın yarattığı ortamın aksine birbirimize daha fazla saygı duyuyoruz.

Ve ilk atakta golü yiyoruz. Derin bir nefes alıp etrafa bakıyorum. Maratonun göbeğinin dalgalandığını görüyorum ilk önce. Belki de rakip tribünün en organize olduğu ve en güçlü desibele ulaştığı an. Gol sonrası çalan o içimi gıcıklayan müzik ve golü atan Semih’in adının anons edilmesi. Evet o çalan müziğin üzerine biz 100. yıl bestesi yaptık ama rakip için çalınca sonuç bu. İlk şoku üzerimizden atıp, var gücümüzle bağırıyoruz. Fena da olmuyor. Her 3 lünün başlangıcında rakip tribünlerden gelen ıslık sesi bu işi doğru yaptığımızı teyit ediyor adeta. Derken yine kaçan kritik bir fırsat ve ilk yarı bitiyor. Kafada binbir tilki. Acaba olur mu be? Ama ikinci yarıda saçma sapan bir gol ile umutlar tükenme noktasında artık. Ne için burdayız? Son 7 yıla bir halka daha ekleniyor. Çok mu küçük bir ihtimaldi? Üstüne üstlük bu kadrolar masaya yatırıldığında, rakip favoriydi. Atkıları açıp, “Şereftir seni sevmek” diye bağırıyoruz. Günün ortasında onca hengamede içimi kaplayan huzur yine beni sarıyor. Ellerimin arasında emektarla daha güçlü katılıyorum tribünüme.

Maç sonu seviniyorlar. Hakları tabii. Yarım saat geçmesine rağmen ordan ayrılmayanlara kızamıyoum bile. Hafife alınmayacak bir seri bu. Hem de ezeli rakibe. Başım çatlıyor.

Ve o ışıklar sönüp, gecenin karanlığında stadtan çıkmayı beklerken birkaç oyuncumuz geliyor önümüze kadar. İşte tüm gün adını koyamadığım maneviyatın dışa vurulduğu an yankılanıyor ıssız stadta. “Seviyoruz işte var mı diyeceğin”

Dönüş yolu zahmetli, yorucu.. Kadıköy ahalisi meraklı gözlerle camlarda. Son gücümüzü de onların önünde de dimdik ayakta olduğumuzu haykıtrarak harcıyoruz belki de.Yol uzun düşünecek vakit var. Gazete alınmaz, tv izlenmez. Pazartesi işte veya sosyal hayatta seyirci müsvettelerinden de uzak durmak farz. Kaşınan olursa ağzının payı verilir. Ama sakin olmalıyım.

Ev halkına iyi akşamlar dedikten sonra yoğun baş ağrısıyla sızıyorum. Saat 24:00 suları.

Sabah ilk gördüğüm, akşamdan kalma kızgınlığıyla gazeteyi yiyecekmiş gibi okuyan babam. Beni fark ediyor. Gözlüğünün üstünden bakarak, yine aldın mı boyunun ölçüsünü edasıyla “Günaydın” diyor. Bendeki cevap ise bu çocuk adam olmaz dedirtecek cinsten: “Sesimiz iyi geldi mi?”

by forzabrian

DERBİ MESAİSİ - KIRMIZI ep. 1

2007-12-11T10:59:00.002+01:00

“Saati kurmuştum ama gerek kalmadı yine.. Ne ara sızmışım ki.. Off ya. Bütün haftanın yorgunluğu üzerimde, hangi güç beni cumartesi sabahı bu saatte yataktan kaldırabilir ki başka bir zaman? Söylenme oğlum yine kendi kendine allah allah.. Senin gibi kaç tane deli var biliyorsun. Allahtan hava açık. Birazdan çıkarım, Erdem’le buluşup sokağa geçeriz. Ordan da basket maçına kayarız. Yok ya.. Gökhan’ın bilet Cihangirde. Sokakta fazla takılmadan bileti almak lazım. Güzel olur salon bugün güzel. Nonda-Ümit Karan’la başlasa keşke. Bişeyler atıştırsam mı çıkmadan? Ulen hiç iştahım yok ki be! Gel bakalım emektar. Bu son şansın. Bak orda yeni kardeşlerin duruyor. Renkleri daha canlı. İthaller bile var. Ama ille de sen.. Seni takacağım yine bugün. Basket biletleri cepte. Cüzdan, telefon .. hadi bakalım.”

Böyle başladı benim günüm. Program yoğun ne de olsa. Nerdeyse alkol almaya vakit yok. O derece koşuşturmaca dolu. Aynı zamanda bir taraftarlık şöleni. Ezeli rakibinle evinde baskette, futbolda ise deplasmanda karşılaşacaksın. Yani hem ev sahibi taraftarı olmayı hem de deplasman tribünü yapmayı birkaç saat içerisinde yaşayacaksın. Daha ne istersin ki. Keşke şartlar böyle olmasaydı da ezeli rakibime gönül vermiş tribün kovalayan dostlarım da aynı günde bu iki farklı duyguyu birlikte yaşasalardı. Her zamanki gibi sokakta tanıdık simalar. Basket maçı da olduğundan araya sıkışmış, hızlandırılmış demlenme seansları. Oradaki herkes gibi heyecanlıyım. Ama içim huzur dolu. Çünkü doğru yerdeyim. O kutsal armayı taşıyan gencecik oyuncular son yıllarda medya tarafından had safhada ajitasyona uğratılarak rakibine saygı sınırları darmadağın edilen bu derbi adına sahaya çıktığında, gözleri sarı ile kırmzının yanyana geldiği birşeyler aradığında, içini ısıtacak bir cimbom sesi duymak için kulak kabarttığında biz orada olacağız. Onları yalnız bırakmadığımızı haykıracağız. İşte bu duygu, bu adını koyamadığım maneviyat beni huzurlu yapıyor, stres dolu günün tam ortasında belki de.

Derken basket galibiyeti keyiflendiriyor bünyeyi. Pafların galibiyet haberiyle 2 de 2 yapmanın heyecanı körüklüyor umutları. Bekle bizi Kadıköy, bekle bizi ezeli rakibim. Geliyoruz.

by forzabrian

BİR STAD YAPALIM DAĞ BAŞINA

2007-09-24T22:25:00.002+02:00

Bir stad yapalım dağ başına,
İçinde oynayan bir, izlemeye gelen bin pişman olsun.
Bir stad yapalım dağ başına,
Ağustos sıcağında ya da Eylül baharında Trakyadan Trakyadan çırçır edercesine estirsin dursun.
Ne futbola ne de adında geçen olimpiyatlara elverişli olsun.
Yolu da olsun. Hem de en yoncasından. Kıvrılsın yılan gibi, şekilli olsun.
Ama bitmesin 4 senede, bitirilemesin. Elalem depremden yerle yeksan olmuş şehrini 2 senede kurarken.
Belki bir gün metro da gelir, gelmezse de canı sağolsun.
Futbolu seven, takımını seven o muazzam(!) mabede koşsun. Yollarda kalsın, tarlalarda batıp çıksın, çoluk çocuk perişan olsun.
Maçın son 10 dakikasının heyecanı değil, TEM’e nasıl bağlanırım sendromu sarsın dört bir yanını,
Tribününden seçebildiğin en ayrıntılı görüntü iki tane takım, tezahurat diye bağırdığın havada bulut olsun.
Bir stad yapalım dağ başına,
Bizim gibi bin kere gitmem diye yeminler edip bozanlara, bu dünyada azap olsun.

by forzabrian
fotoğraf by Gorky

BİR YILDIZ TRANSFERİNİN ANATOMİSİ

2007-09-20T07:43:00.002+02:00

Mayıs ayı birçok Avrupa liginde olduğu gibi ülkemiz liglerinde de sona çok yaklaşıldığının habercisidir. Taraftar kendisini ligin finish düzlüğünün heyecanına son sürat kaptırmış olsa da yaklaşan uzun soluklu futbol tatili de kapıya dayanmıştır. Hele ki o yaz dönemi uluslararası bir futbol organizasyonuna denk gelmiyorsa sıcak yaz günlerinin çekilmezliği katlanarak büyür ve her taraftar tek bir noktaya odaklanır. Transfer.

Birçok Avrupa kulübü sistemli çalışmaları neticesinde kendi ekonomik imkanlarında alacakları oyuncuları daha sezon bitmeden renklerine bağlar iken, ülkemizde bu tarz örnekler birkaç istisnayla sınırlı kalmıştır. Kulüplerimizin transferden sorumlu yöneticileri genellikle yumurta kapıya dayanmadan somut adımlar atmayı tercih etmedikleri için liglerin sona erdiği ve koca bir sezonun çalkantılı sularının yeni yeni durulmaya başladığı dönemde bir diğer kaos ortamına adeta balıklama dalınır.

Kulüplerin sözleşmesi biten mevcut oyuncularıyla yeniden anlaşma sağlamaları anlamına gelen iç transferler beklenen sonuç veya olağan bir durum olarak karşılanırken, yurtiçi ve yurtdışındaki bir başka kulüpten yapılan ve adına dış transfer denen organizasyon taraftar bünyesinde farklı sonuçlar doğurabilmektedir. Elbette ki dış transferler içerisinde ruh ve akıl sağlığına en zararlı olanı yurtdışından yapılan “yıldız” transferleridir. Yazılıp çizilen veya üzerinde konuşulan onlarca ölü doğmuş transfer haberlerinin yarattığı kaos ortamı bir yana, gerçekleşme sürecine girmiş “yıldız” transferleri her safhasında ayrı bir gerilim filmi edasıyla taraftarı bir saatli bombaya dönüştürme kapasitesine sahiptir.

Yıldız transferi safhalarından ilki, zaman açısından uzunluğu ve yarattığı etkiler açısından tehlikeli olmasıyla ön plana çıkan bekleme sürecidir. Bu süreç, talip olunan yıldız oyuncunun “x kulüpte oynayabilirim” söylemiyle başlar ve detay sınırlarını zorlayarak devam eder. Bu söylem taraftarlar arasında ancak küçük çaplı kalp çarpıntılarına yol açsa da, esasında ilerleyen günlerde ortaya çıkacak bonservis ücreti sorunu, oyuncunun karısının-sevgilisinin ülkeye gelmek istememesi ya da çocuklarının okul problemi gibi birçok nedenden ötürü gerilimin dozajı yükselir ve her Allahın günü pembe dizi entrikaları tadındaki bu gelişmelerle afallayan taraftar yavaş yavaş kıvama gelmeye başlar. Bu noktada kulüpler tarafından hedef şaşırtmak amacıyla yapılan “ilgilenmiyoruz” açıklamaları dahi pek etkili olmaz. Bahsi geçen televizyon veya gazete haberlerinin yanı sıra bazı taraftarların kendi meşrebince kulüp içerisinden (!) elde ettiği duyumlarını internetteki forum ortamlarında ya da kulaktan kulağa yayması ile bu safha misyonunu tamamlar. Son yıllarda pek rastlanmasa da aynı oyuncu için bir diğer ikinci kulübümüzün de devreye girerek bu safhanın süresini daha da uzattığı tarihte görülmektedir.

İkinci safha ise anlaşılmak üzere aşamasıdır. Oyuncuyla veya kulübüyle yalnızca ücret üzerinde küçük pürüzlerin kaldığı, pazarlığın kızıştığı, “bugün, olmadı yarın, bilemedin ertesi gün bitiyor”.söylemlerine sıkça başvurulan, taraftarın ise tüm bu olup bitenler karşısında cinnet geçirdiği bir süreçtir. Bu dönemde gün içerisindeki spor haberleri itinayla takip edilir, yerli ve yabancı basın yakın markaja alınır. İyice bunalan taraftarlar arasında “Anlaşmış mıyız? Hadi canım… İmza attığını gözümle görmeden inanmam abi” vakaları en sık rastlanılanlar arasındadır. Bu süreç yıldız oyuncuyla resmen anlaşılması ile son bulur.

Artık resmen anlaşma sağlanmış kabul etme ve karşılama safhasına geçilmiştir. Bünyelerde günlerce biriken stresin bir şekilde dışa vurulacağı bu süreç, günümüz merchandising anlayışıyla hızla piyasaya sürülen ve sırtında yeni yıldızın adının yazılı olduğu takım formaları ile start alır. Formalara olan ilginin boyutu ile taraftarın bu transferi kabul etmesi veya benimsemesi tamamıyla doğru orantılıdır. Bugüne kadar Bergkamp gibi uçak fobisi nedeniyle karayolunu tercih eden bir yıldız ülkemize transfer edilmediğinden genellikle gelen oyuncuların karşılanma noktası herhangi bir sınır kapısı değil, havaalanı terminalleridir. Karşılamanın kalabalık bir kitleyle ve bol izdihamlı yapılması en makbul olanıdır. Taraftarın deşarj noktası o anlar olduğundan itiş kakış ve sert tepkiler kaçınılmazdır. Karşılamanın en büyük klişesi ise uçağın rötarlı gelmesidir. Bu gecikme, “Çoktan gelmiştir, kalabalık yüzünden başka kapıdan kaçırmışlardır.” “Kadın kılığında çıkarmışlar abi” gibi ilginç asparagaslara da zemin hazırlamaktadır. Futbolcunun dış hatlar terminalinde görünmesiyle birlikte karşılaştığı manzara karşısında yaşadığı şaşkınlığı gidermek amacıyla (!) yoğun bir şekilde sağa sola çekiştirme egzersizi uygulanır ve boynuna maksimum sayıda atkı bağlanır. Yoğun tezahuratlar eşliğinde yıldız futbolcu havaalanından uğurlanır ve ertesi gün yapılan bol top sektirmeli görkemli bir imza töreniyle transfer süreci son bulur.

by forzabrian