2 Aralık 2009 Çarşamba

YEOPGIJEOGIN GEUNYEO


















Kore sineması hakkında daha önce blogda birçok yazıya rastlamışsınızdır. Sadece bir filmi ele aldığımız, I'm A Cyborg, But That's OK, A Tale of Two Sisters yazıları da mevcuttur. Kore ve daha genelinde Asya sineması hakkındaki yazılar için, birçok kez dile getirdik, Noat SamisA blogunu ziyaret etmenizi tavsiye ederim. Arama butonuna, "Kore", "uzakdoğu" gibi kelimeler yazarsanız oldukça doyurucu bilgiler içeren yazılara ulaşabilirsiniz. Kendisinin hatırı sayılır da bir arşivi var anladığım kadarı ile, yaralandırır mı bilemem. My Sassy Girl ya da orijinal adıyla Yeopgijeogin geunyeo da Kore sineması ekolüne sonuna kadar sadık kalan bir film. Nedir o ekol? Naif, dingin bir sinema dili, özgün bir senaryo, klişelere bağlı kalıp seyirciyi her zamanki manevralarla avlamaya çalışmayan bir anlatım, bazı sahneleri bize abartılı gelebilen bir oyunculuk, sürekli belli bir kalitede giden yönetmenlik sanatı, ortalamanın üstünde bir soundtrack albümü ve size neredeyse rahatsızlık verecek tek bir sahne içermeyen bir ekol. Üstelik bu 137 dakika süren bir romantik komedi için bile geçerli olabiliyor. 2 saat 17 dakika bir romantik komedi için uzun sayılabilecek bir süre. Standard 95-105 dakika arasıdır genelde. Özellikle bize romantik-komedi denen türü hediye etmiş Hollywood sineması örneklerinde. Burada böyle değil. Birkaç bölümden oluşan ve 2 saati aşkın bir hikaye var ama itiraf edeyim, ben bir kez bile saatime bakmadım filmi izlerken.

4-5 yıla yayılan bir aşk hikayesini anlatıyor film. Tesadüf eseri yolları kesişen bir çift adayının uzun yıllara dağılmış hikayesi. Aslında filmde, bugün birçok kişiye çocukça gelebilecek aşk gösterisi sahneleri var (sevgiliye hediye edilen bir gül, buluşma için sözleşilen bir ağaç altı vs.), ancak bunlara pek takılmıyorsunuz. Hollywood klişelerinden uzak duran bir film dedik, çiftlerin arasının bozulduğu anlarda, soundtrackin en romantik şarkısı eşliğinde uzaklara dalmalar, eski güzel anların hatırlanması, çiftlerin önce birbirlerinden nefret edip sonra birbirine tutulması, dertsiz tasasız New York insanının aşk böceklikleri gibi şeyler yok filmde. Hatta spoiler olsun ama filmde aşıkların dudakları birbirine bir kez bile değmiyor. Bunun yerine, filmde ismi hiç zikredilmeyen "kız" karakterinin geçmişinde meydana gelmiş, çiftin ilişkisini 4-5 yıla yayan bir hadise var. Bu da sıkıcı bir melodrama dönüşecek şekilde verilmiyor beyaz perdeden (ya da TV ekranından diyelim).

Yönetmen Jae-young Kwak'ın, başrol oyuncusu Ji-hyun Jun'un kariyerini parlatan filmin (bu ne sürpriz) Amerikan versiyonu da çekildi geçtiğimiz yıl. My Sassy Girl adıyla gösterime giren filmde Elisha Cuthbert ve Jesse Bradford oynadı. Tabii bir dolu değişiklik yapıp film rezil bir hale getirildi. O güzelim sonu değiştirildi, kıza bir isim verildi, içine Amerikan romantizmi katıldı ve film düdüğe benzedi doğal olarak. O versiyona hiç girmeyin derim. Kore sineması dimdik ayakta ve bu ekolün özgün temsilcilerinden birisini izleyin diyeyim. 2001 yapımı film youtube'da İngilizce altyazılı olarak yüklenmiş durumda hatta. Oradan da yararlanabilirsiniz. IMDB puanı 8.2 belirteyim...

5 yorum:

Karamurat dedi ki...

Harika filmdir. Farklı. Özgün.

UyAha dedi ki...

Harika bir filmdir hakkaten. önce güldürür, sonra ağlatır en son sevindirir.

SirEvo dedi ki...

Tek kelimeyle müthiş!

Güney dedi ki...

romantik komedi klasmanında tek film sayardım eskiden. "when harry met sally" gibi bir filmden sonra hollywood'un uğraş vermesi gereksiz, hala da aynı tarz işlerle o sektörü izleyen genç kızları besliyorlar sanırım.

2002 senesinde daha üniversiteye başladığımda, internetin ilk nimetiydi şu film benim için. g. kore sineması falan hak getire tabii bilmiyorduk ne kadar absürd bir tarz karmaşası olduğunu ama romantik komedi diye basite indirgersek işte şu film türün en güzel iki örneğinden biri benim için.

hollywood reprodüksiyonuna küfürlerimi sunuyorum ayrıca. izlemediğim halde hem de.

anial dedi ki...

arkadaşlar denecekleri demiş ama bi de ben övmezsem eksik kalır bu filmi.
karakterlerden kurguya, senaryoya kadar dört dörtlük.